IV SA/Gl 839/15
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-05-25
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jaka jest podstawa prawna i sposób ustalenia wysokości wynagrodzenia adwokata z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w tym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Sąd przyznał adwokatowi z urzędu wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, uwzględniając przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Wynagrodzenie zostało ustalone na podstawie stawek za udział w postępowaniu pierwszej instancji oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług.Stan faktyczny
Skarga K.M. dotyczyła pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy i ustanowił pełnomocnika z urzędu. Po oddaleniu skargi, pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i ponownie zażądał przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi A.S. kwotę 590,40 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi A.S. kwotę 590,40 zł (pięćset dziewięćdziesiąt zł 40/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu;
Postanowieniem z dnia 27 października 2015 r. starszy referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, ustanawiając dla niej pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata A.S.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 8 marca 2016 r. wspomniany adwokat poparł skargę K.M. Równocześnie wniósł o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej składając oświadczenie, że nie zostały one opłacone w całości ani w części.
Postępowanie przed tutejszym Sądem w zakresie niniejszej sprawy zostało zakończone wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r. rozstrzygającym o oddaleniu skargi.
Następnie, to jest w piśmie datowanym na 27 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku wywodząc, iż orzeczenie to jest zgodne z obowiązującym prawem. Równocześnie adwokat A.S. ponownie zażądał przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu składając oświadczenie, iż nie zostały one opłacone w całości ani w części.
Zarządzeniem z dnia 16 maja 2016 r. (karta nr 71 akt sprawy) Sąd uznał, iż powyższa opinia została sporządzona w sposób rzetelny.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W rozpoznanej sprawie zastosowanie mają zasady określone w uregulowaniach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Zgodnie z § 2 tego aktu wykonawczego, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 4 ust. 1 rzeczonego aktu, opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w jego rozdziałach 2-4. Ustęp 2 tego przepisu określa zaś, że ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w przywołanym ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
Mając na względzie treść przywołanych wyżej unormowań, w tym uwzględniając określone w nich kryteria, pełnomocnikowi strony przyznano zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w kwocie 590,40 zł, na którą składa się:
240 zł - wynagrodzenie za udział w postępowaniu pierwszej instancji, w wysokości ustalonej na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 4 ust. 1 i 2 powyższego rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r.,
240 zł - wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej ustalone na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia.
Sumę tych wynagrodzeń, wynoszącą 480 zł podwyższono - stosownie do § 4 ust. 3 powołanego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 110,40 zł;
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło