IV SA/Gl 842/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-11-06

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, iż uiszczenie pełnych kosztów postępowania przekracza jego możliwości płatnicze. Skarżący nie posiada zasobów finansowych ani majątku, który mógłby zostać łatwo spieniężony, nie osiąga dochodów, a utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych i pomocy instytucji charytatywnej. W związku z tym, sąd postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący H.S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, argumentując, że jest osobą bezdomną, nie uzyskuje dochodów i utrzymuje się ze zbieractwa. Jednocześnie zadeklarował posiadanie udziału w domu, działki budowlanej i mieszkania. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia danych, wyjaśnił, że nie mieszka w mieszkaniu od 20 lat i próbuje urządzić się na działce budowlanej. Dołączył zaświadczenie o braku zadeklarowanego dochodu.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty opłaty za czynności kontrolne w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, H.S., w dniu 10 września 2013 r. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. W treści wniosku strona zadeklarowała, że jest osobą bezdomną, zamieszkuje w szopie na terenie działki, na której "boryka się z budową altany". Nie uzyskuje przy tym żadnego dochodu, gdyż nie pracuje, nie ma ustalonego prawa do świadczeń rentowych ani też nie korzysta z pomocy społecznej i utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych oraz "odpadków z giełdy towarowej" korzystając z wyżywienia w "[...]", gdzie również się kąpie i otrzymuje odzież. Równocześnie skarżący oświadczył, że jest współwłaścicielem (udział wynoszący ½) domu wraz z posesją o powierzchni 7 ar, a nadto posiada działkę budowlaną o powierzchni około 3 ar i mieszkanie o powierzchni 44 m2. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 19 września 2013 r.) H.S. nadesłał pismo procesowe datowane na 27 października 2013 r., w którym wyjaśnił, że w mieszkaniu, które położone jest na terenie B. nie mieszka od 20 lat w następstwie konfliktu ze współwłaścicielami tej nieruchomości oraz ich synami. W tej sytuacji usiłuje "urządzić się" na posiadanej działce budując na niej od 9 lat systemem gospodarczym altanę o wymiarach 6m/4m. Wnioskodawca dodał, iż nie korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., gdyż ma zastrzeżenia do działań podejmowanych przez tę instytucję. Otrzymuje natomiast wsparcie od "[...]". Podkreślił przy tym, że w zakresie innej sprawy zawisłej przed tutejszym Sądem został mocą stosownego postanowienia zwolniony od kosztów sądowych. Do pisma skarżący dołączył zaświadczenie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B., potwierdzające, iż nie deklarował dochodu za rok 2012 oraz zawiadomienie o wpisie do księgi wieczystej ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji z należącego do niego lokalu. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Odnosząc się do wniosku H. S. godzi się podkreślić, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on przesłankę warunkującą uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani majątku, który mógłby zostać łatwo i szybko spieniężony. Nie osiąga przy tym żadnych dochodów (co potwierdza nadesłane zaświadczenie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B.) i utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych oraz z pomocy instytucji charytatywnej. Mając na względzie powyższe uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie pełnych kosztów związanych z niniejszym postępowaniem przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło