IV SA/Gl 847/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.U. na decyzję Dziekana Wydziału [...] Akademii [...] w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie sprawy studentów postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 zwanej dalej p.p.s.a./ Sąd odrzuca skargę jeżeli jest niedopuszczalna. Sytuacja ta występuje m.in. wówczas, gdy strona przed wniesieniem do sądu skargi nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 148 ustawy z dnia 12 września 1990 r o szkolnictwie wyższym /Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm./ obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji dziekan może skreślić studenta z listy studentów w przypadkach określonych w regulaminie studiów. Od tej decyzji wydanej w tej sprawie służy odwołanie do rektora uczelni. Dopiero od decyzji rektora wydanej wskutek wniesionego odwołania, wobec treści art. 161 ust. 1 cyt. ustawy, studentowi przysługuje skarga do Sądu. Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy Dziekan Wydziału [...] w K. wydał decyzję w sprawie skreślenia z listy studentów W.U. Decyzja ta zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania od niej do Rektora. Skarżący z przysługującego mu uprawnienia nie skorzystał, lecz bezpośrednio wniósł skargę do Sądu administracyjnego na decyzję dziekania. Wobec jednoznacznego brzmienia powołanych wyżej przepisów skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Wobec wniosku organu odwoławczego zawartego w odpowiedzi na skargę, a dotyczącego zasądzenia kosztów postępowania w postaci zwrotu kosztów zastępstwa procesowego należy zwrócić uwagę na zasadę wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. dotyczącą rozliczenia kosztów postępowania między stronami. Z treści przywołanego przepisu wynika, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Wyjątki w tym względzie zawiera art. 200, 201 i 203 p.p.s.a. Z uregulowań tych wynika, że nie jest możliwe zasądzenie kosztów postępowania na rzecz organu, którego działanie było przedmiotem skargi od skarżącego, gdy skarga zostanie odrzucona. W postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi nie obowiązuje zasada odpowiedzialności za wynik postępowania /vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz". pod red. B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Wyd. Zakamycze 2005, str. 508/. SJ/