IV SA/Gl 850/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy W dniu 28 kwietnia 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia z kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą bezrobotną i nie ma żadnych dochodów. Ponadto oświadczyła, że nie jest jej znana wysokość dochodów członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, tj. wysokość wynagrodzenia za pracę jej siostry oraz kwota emerytury ojca. W wyniku wezwania przez Referendarza sądowego, skarżąca nadesłała kopie rachunków za lokal mieszkalny, energię elektryczną, gaz, usługi telekomunikacyjne oraz za ubezpieczenie, a ponadto zaświadczenie o statusie bezrobotnego i braku prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz przekazy pocztowe dotyczące świadczenia emerytalnego jej ojca. Jednocześnie oświadczyła, że nie jest w stanie przedstawić dokumentów dotyczących wysokości dochodów jej siostry, z powodu odmowy udzielenia takiej informacji przez siostrę. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r. oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia 22 lipca 2015 r. skarżąca wniosła sprzeciw od wyżej wymienionego postanowienia, w którym oświadczyła, że osoby, które z nią zamieszkują odmówiły przekazania środków na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie, rozpoznanie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, zostało ograniczone do kwestii ustanowienia pełnomocnika, gdyż skarżąca z mocy ustawy jest zwolniona z kosztów sądowych. W ramach rozpoznania tego wniosku, przede wszystkim podkreślenia wymagało, że zgodnie z cytowanymi przepisami, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. Natomiast z przedstawionych przez skarżącą dokumentów wynika, że jej ojciec uzyskuje dochód netto w kwocie ponad 2900 zł, a ponadto siostra skarżącej uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę ( w nieustalonej wysokości). Z przedłożonych przez skarżącą kopii rachunków wynika, że koszty ponoszone przez rodzinę z tytułu bieżących rachunków i opłat wynoszą 1200 zł. Skarżąca nie wykazała żadnych szczególnych okoliczności, które mogłyby przemawiać za przyznaniem jej prawa pomocy, dotyczących np. innych koniecznych wydatków ponoszonych przez osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Udzielenie zaś stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno mieć zastosowanie do sytuacji absolutnie wyjątkowych. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie wykazała, że wystąpiły przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.