IV SA/Gl 855/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przywracającej status studenta w kwestii wniosku skarżącej z dnia 17 marca 2016 r. o sprostowanie postanowienia z dnia 7 marca 2016 r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 7 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek I. M. o wyłączenie sędziego WSA Beaty Kozickiej od rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] r. [...] Pismem z dnia 17 marca 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o sprostowanie "oczywistej niedokładności" powyższego postanowienia. W jej ocenie należy sprostować oczywisty błąd językowy poczyniony "w opisie rodzaju sprawy w komparycji postanowienia Sądu z dnia 7 marca 2016 r." poprzez wpisanie w miejsce błędnych słów "przywracającej na studia" prawidłowego brzmienia "o uchyleniu decyzji ostatecznej " ewentualnie "o uchyleniu decyzji ostatecznej o skreśleniu z listy studentów (przywracającej status studenta)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 P.p.s.a.). Poza tym do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.). Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych należy stwierdzić, że wszystkie wymienione w art. 156 § 1 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się sprostowania postanowienia w postaci zmiany przedmiotu określonego przez tut. Sąd. Jednakże w ocenie Sądu wpisany w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 855/15 przedmiot jest poprawny, brak jest zatem przesłanek uzasadniających sprostowanie powyższej sentencji postanowienia. Podsumowując, na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.