IV SA/Gl 861/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla opiekuna w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 6 maja 2015 r. p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 6 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla opiekuna. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2015 r. tut. Sąd stwierdził, że powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 6 czerwca 2015 r. Pismem z dnia 27 lipca 2015 r. D. M. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z dnia 6 maja 2015 r. wraz z uzasadnieniem. Skarżący wskazał, że jest opiekunem swoich dziadków (77- letniej W. M. oraz 81- letniego S. M.). Poinformował, że na przełomie kwietnia i maja 2015 r. stan W. M. pogorszył się na tyle, że musiał czuwać przy niej przez całą dobę, niejednokrotnie wstając w nocy, a biorąc pod uwagę podeszły wiek i zły stan zdrowia S. M. nie mógł on liczyć na niczyją pomoc. Jednocześnie D. M. podniósł, że w dniu 25 lipca 2015 r. na kilka dni do domu dziadków przyjechała wnuczka brata S. M., która pomogła mu w opiece nad dziadkami. Biorąc pod uwag powyższe skarżący oświadczył, że nie mógł dochować terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Nie miał możliwości stawienia się na rozprawie ani wnikliwego przeczytania zawiadomień i pouczeń. Podkreślił, że w czasie choroby W. M. był zaabsorbowany opieką nad nią i nie myślał o załatwianiu spraw urzędowych, dlatego uchybił terminowi bez swojej winy. Wskazał jednocześnie, że niemożność działania ustała z chwila uzyskania pomocy od rodziny w dniu 25 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: - wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, - powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, - równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Zatem przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wyrok w niniejszej sprawie został ogłoszony w dniu 6 maja 2015 r., zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upływał 13 maja 2015 r. Wniosek zaś w tym zakresie złożony został 27 lipca 2015 r. W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu skarżący motywuje trudną sytuacją osobistą- opieką nad chorymi dziadkami. W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie uprawdopodabnia, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jego winy. Podkreślić ponadto należy, że pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. skarżący został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, na której ogłoszono wyrok, pomimo to nie stawiła się na nią. Ponadto w powiadomieniu tym skarżący pouczony został o treści art. 141 § 2 p.p.s.a, który określa termin zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawach, w których skargę oddalono. W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, niedochowanie przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.