IV SA/Gl 861/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w zakresie wniosku pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 13 sierpnia 2015 r. pełnomocnik W.T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...]r. nr [...], którą zobowiązano skarżącego do zwrotu należności w kwocie 4.800 zł wraz z ustawowymi odsetkami z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi "na możliwość wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Poza tym pełnomocnik skarżącego powołując się na okoliczności sprawy, w tym łączną kwotę 36.500 zł, jaką W.T. będzie musiał zwrócić, a której nie jest w stanie zapłacić bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny wskazała, że popadnie on w niedostatek. Zdaniem pełnomocnika podniesione zarzuty względem zaskarżonej decyzji, w szczególności błędnie ustalony stan faktyczny polegający na uznaniu, iż skarżący jest ojcem dziecka pomimo istniejących badań DNA, które zaprzeczają temu, przemawiają za wstrzymaniem wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślenia wymaga, że użyte w art. 61 § 3 przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, bądź też przedłożenia odpowiednich dokumentów. Jednocześnie sama wysokość należności określonej w decyzji nie świadczy jeszcze o zajściu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt I FZ 347/14, LEX nr 1528770). Wnioskodawca musiałby wykazać, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1020/14, LEX nr 1467667). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pełnomocnik strony skarżącej wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji nie podała żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo wskazanie przez pełnomocnika na kwotę do zwrotu w wysokości 36.500 zł bez podania możliwości zarobkowych i kosztów utrzymania skarżącego i jego rodziny jest niewystarczające do uznania, że została spełniona przesłanka z art. 61 P.p.s.a. Również nie jest powodem uzasadniającym wstrzymanie wykonania decyzji twierdzenie pełnomocnika, że skarżący nie jest ojcem uprawnionej do alimentów. Tym bardziej, że w obrocie prawnym pozostaje wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia [...]r. sygn. akt [...] ustalający, że W.T. jest ojcem J.S. oraz wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia [...]r. sygn. akt [...] zasądzający od W.T. alimenty na rzecz J.S. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.