IV SA/Gl 867/18
PostanowienieWSA w Gliwicach2018-12-13
Skład orzekający: Szczepan Prax, Beata Kalaga-Gajewska, Małgorzata Walentek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sytuacji, gdy organ administracji podjął zawieszone postępowanie, jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania sądowego?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Zgodnie z przepisami PPSA, cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że jest niedopuszczalne ze względu na obejście prawa lub utrzymanie w mocy wadliwego aktu. W tej sprawie nie zaszły takie okoliczności, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi B.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego. Organ zawiesił postępowanie z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego dotyczącego uprawnień ojca dziecka do świadczeń rodzinnych za granicą. Po podjęciu zawieszonego postępowania przez organ administracji, skarżąca cofnęła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Walentek, Protokolant Specjalista Magdalena Kurpis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi B.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie.
Zastępca Kierownika Oddziału do Spraw Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego [...] Urzędu Wojewódzkiego działający z upoważnienia Wojewody [...] postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], zawiesił z urzędu postępowanie dotyczące ustalenia B.P. (dalej: "skarżąca") prawo do świadczenia wychowawczego na dziecko O.O. w okresie od 1 października 2017r. do 31 października 2017r.
W podstawie prawnej organ I instancji powołał się na regulacje zawarte w art. art. 97 § 1 pkt 4, art. 123 ustawy z dnia 14.06.1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. 2017 poz. 1257 ze zm., dalej: "k.p.a."), art. 11, art. 13 oraz art.16 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci z dnia 11 lutego 2016r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1952 ze zm.) oraz z art. 1 lit. z, art. 67, art. 68 ust. la, ust. 2 i ust. 3 (a) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004 z dnia 29.04.2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. (WE)L 166/1 z dnia 30.04.2004 r. ze zm.), art. 60 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 987/2009 z dnia 16.09.2009 r. dotyczącego wykonywania Rozporządzenia (WE) Nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.Urz.(WE)L 284/1 z 30.10.2009 r. ze zm.).
Uzasadniając swoje stanowisko podał, że w dniu 10 października 2017 r. skarżąca podjęła zatrudnienie a w dniach od 1- 9 października 2017 r. nie pracowała, natomiast ojciec dziecka przebywa na terenie [...]. Z uwagi na brak informacji, czy ojciec dziecka pobiera świadczenia na dziecko organ I instancji wystąpił do instytucji właściwej w sprawie świadczeń rodzinnych na terenie [...] celem ustalenia, czy istnieją uprawnienia do zagranicznych świadczeń rodzinnych na podstawie przepisów wspólnotowych. Postępowanie zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, którym w niniejszej sprawie jest posiadanie przez ojca dziecka uprawnień do świadczeń rodzinnych na terenie [...].
W zażaleniu od wskazanego powyżej postanowienia skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z postępowania prowadzonego przez organ I instancji, w szczególności z braku skuteczności w otrzymaniu zaświadczenia od właściwej instytucji na terenie [...]. Do zażalenia dołączyła dokument w języku [...] z którego ma wynikać, że ojciec dziecka nie pobiera świadczeń rodzinnych na terenie [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z dnia [...]r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium przytoczyło art. 97 § 1 k.p.a. w którym wymienione są przesłanki uzasadniające zawieszenie postępowania przez organ z urzędu.
W dalszej kolejności powołało się na art. 59 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 987/2009 w którym stwierdzono, iż w przypadku gdy w danym miesiącu kalendarzowym zmienia się mające zastosowanie ustawodawstwo lub kompetencja do przyznawania świadczeń rodzinnych między państwami członkowskimi, bez względu na terminy płatności świadczeń rodzinnych przewidziane w ustawodawstwie tych państw członkowskich instytucja, która wypłaciła świadczenia rodzinne na podstawie ustawodawstwa, zgodnie z którym przyznano te świadczenia na początku tego miesiąca, wypłaca je do końca danego miesiąca. Wystąpienie Wojewody [...] do właściwej instytucji [...] z zapytaniem czy istnieją uprawnienia do zagranicznych świadczeń rodzinnych na dziecko na podstawie przepisów wspólnotowych stanowi przesłankę zawieszenia postępowania o której mowa w art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a., czyli sytuację w której rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Organ wyjaśnił, że przez pojęcie zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (tzn. w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie.
Odnosząc się do twierdzeń skarżącej zawartych w zażaleniu, że z dołączonego do zażalenia dokumentu wynika że ojciec dziecka nie pobiera na terenie [...] świadczeń rodzinnych, Kolegium wskazało art. 5 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 931), zgodnie z którym wszelkie oświadczenia woli, podania i inne pisma składane organom powinny być w języku polskim. Wprawdzie wskazana powyżej regulacja art. 5 ustawy o języku polskim nie wyklucza posłużenia się w postępowaniu administracyjnym dokumentem sporządzonym w języku obcym, ale warunkiem nadania mocy dowodowej takiemu dokumentowi jest dokonanie jego tłumaczenia na język polski. Z tych przyczyn w ocenie Kolegium zawieszenie postępowania jest w pełni uzasadnione,
W skardze z dnia 13 sierpnia 2018 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca nie zgodziła się z rozstrzygnięciami wydanymi w jej sprawie, jej zdaniem spełnia ustawowe przesłanki przyznania jej prawa do świadczenia wychowawczego, bowiem ojciec dziecka co prawda mieszka za granicą, ale nie otrzymuje żadnych świadczeń na dziecko.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...]r. [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie skarżącej, bowiem wpłynęła dokumentacja z właściwej instytucji zagranicznej (k. 86-87 akt administracyjnych).
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 13 grudnia 2018 r. skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne – jeśli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie żadna z przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalną nie wystąpiła.
Wobec tego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., postępowanie sądowe umorzyć.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło