IV SA/Gl 868/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stopnia niepełnosprawności na skutek wniosku skarżącego z dnia [...] o wyłączenie Sędziego WSA Stanisława Niteckiego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2009 roku oddalił skargę E.K. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stopnia niepełnosprawności. Wnioskiem z dnia [...] roku sprecyzowanym pismem procesowym z dnia [...] roku E. K. domagał się wyłączenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Stanisława Niteckiego będącego sędzią sprawozdawcą w postępowaniu zakończonym wyżej wskazanym wyrokiem. We wniosku żądał wyłączenia sędziego zarówno z tego postępowania, jak i wszelkich innych postępowań toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach z udziałem skarżącego lub jego rodziny. Jako okoliczność uzasadniającą wniosek podał, że sędzia, którego wyłączenia się domaga zatrudniony był w organie odwoławczym i "świadomie utrzymywał w mocy decyzje organu niższej instancji uniemożliwiając kontynuację leczenia niepełnosprawnego dziecka". Ponadto wskazał, że podczas rozprawy "sędzia ten cały czas przyglądał się stronie z nad zbyt widocznie ironicznym uśmiechem". Powyższe w ocenie wnioskodawcy uwidacznia przesłanki, które miały negatywny wpływ na wydanie krzywdzącego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy więc od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego przez sędziego rozstrzygnięcia. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego istniejącego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron postępowania, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą może być na przykład stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, zależności służbowej, gospodarczej, czy społecznej, jak również wszelkie okoliczności zaistniałe obiektywnie dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Zgodnie natomiast z art. 20 P.p.s.a. strona zgłasza wniosek o wyłączenie sędziego na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Wniosek ten winien zawierać powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn uzasadniających wyłączenie sędziego. Wnioskodawca składają ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest natomiast formułowanie zarzutów o charakterze generalnym , co do bezstronności sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Należy także podnieść, że okoliczność mogąca wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, czy też utrata zaufania strony do sędziego. Nie ma przy tym znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego lecz konieczne jest wykazanie poważnych powodów, które obiektywnie uzasadniają utratę zaufania do bezstronności sędziego. Ewentualna wątpliwość musi być poparta konkretnymi faktami bowiem wyłączenie sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje ze nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszego postępowania wskazać należy, iż wniosek skarżącego nie może odnieść skutku. We wniosku tym skarżący nie podał jakiejkolwiek faktycznie istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanego we wniosku sędziego. Skarżący wskazuje jedynie na brak bezstronności sędziego z uwagi na jego poprzednie zatrudnienie w organie administracji. Z faktu tego strona wyciąga wniosek, o stronniczości sędziego, braku obiektywizmu i chęci działania na niekorzyść skarżącego. Wszystkie podane we wniosku okoliczności stanowią w istocie gołosłowne zarzuty kierowane pod adresem sędziego. Okoliczność poprzedniego zatrudnienia sędziego w organie administracji publicznej nie stanowi w świetle art. 19 uzasadnionej wątpliwości co do jego bezstronności. Sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie w rozpoznawanej sprawie nie brał udziału w wydaniu skarżonych decyzji. Podkreślić należy również, że każda sprawa sądowoadministracyjna podlega indywidualnemu rozpoznaniu i indywidualnej ocenie przez skład orzekający. W niniejszej sprawie nie zachodzą również okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziego z mocy ustawy opisane w art. 18 P.p.s.a. W ramach rozpoznawanej sprawy sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie złożył w trybie art. 22 § 2 P.p.s.a. wyjaśnienia, z których wynika, że brak jest w stosunku do niego podstaw do wyłączenia od rozpoznawania sprawy w oparciu o regulację art. 18 i 19 P.p.s.a. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie wyżej przywołanych przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.