IV SA/Gl 868/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.H. i U.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej w kwestii skargi kasacyjnej skarżących od wyroku z dnia 14 maja 2015 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 14 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. i U. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. W dniu 21 maja 2015 r. wpłynęła do siedziby Sądu kserokopia pisma skarżących z dnia 19 maja 2015 r., zawierająca osobistą skargę kasacyjną wniesioną od zapadłego w sprawie orzeczenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 maja 2015 r. wezwano skarżących do podpisania wyżej wymienionego pisma w terminie 7 dni. W odpowiedzi na te wezwanie skarżący nadesłali, w wyznaczonym terminie, podpisaną osobistą skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako: "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei na podstawie art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Natomiast zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie od wyroku z dnia 14 maja 2015 r. skarżący wnieśli osobistą skargę kasacyjną. Tym samym wyżej wymieniony środek odwoławczy nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 175 § 1 P.p.s.a. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.