IV SA/Gl 875/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz - Kunicka Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2011 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję A S.A. w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją nr [...]z dnia [...]r. Prezes Zarządu "A" w T., powołując się na przepisy art. 17 ust. 1 w związku z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198) odmówił A. M. udostępnienia informacji w zakresie ile wynosiły nagrody, premie lub jakiekolwiek inne gratyfikacje finansowe dla prezesa i członków rady nadzorczej w przeciągu ostatnich 3 lat, ile spółka wydała w przeciągu ostatnich 3 lat na reklamę i szeroko rozumianą promocję, ile wydała na dotacje dla organizacji pozarządowych, na szkolenia pracowników, a także informacji, czy w przeciągu ostatnich 3 lat spółka organizowała bankiety lub jakiekolwiek inne kameralne spotkania, a jeśli tak, to gdzie się odbywały, z jakiej okazji, jaka firma zapewniała catering z uwzględnieniem kosztów i procedury wyboru firmy. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż na wniosek strony udzielono jej informacji ile wynoszą zarobki brutto członków zarządu spółki i poszczególnych członków rady nadzorczej. Realizację dalszej części wniosku uzależniono natomiast od wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu społecznego. Z treści art. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5 poz. 24) organ wywiódł, iż w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z zawartej tam regulacji wynika, iż prawo do informacji publicznej jest ograniczone w przypadku informacji przetworzonej, a więc takiej, na którą składa się pewna suma informacji prostych, dostępnych bezwarunkowo. Warunkiem uzyskania informacji publicznej przetworzonej jest natomiast wykazanie się przez żądający podmiot szczególnie istotnym interesem społecznym. Uznano, iż żądane przez A. M. informacje mają charakter informacji przetworzonych, gdyż udostępnienie ich wiąże się z potrzebą przeprowadzenia analiz, zestawień, wyciągów, a także usuwania danych chronionych prawem. Przytoczono tu wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2006r sygn. I OSK 1347/05 i z dnia 23 stycznia 2008r. sygn. akt I OSK 521/07 potwierdzające, iż takie właśnie zabiegi czynią informacje prostą informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego. Oceniając stanowisko wnioskodawcy, który powołał się na wykonywanie zawodu dziennikarza, jako fakt uzasadniający interes w uzyskaniu żądanych informacji, organ stwierdził, iż ten fakt nie spełnia przesłanki szczególnie istotnego interesu społecznego. Powołując się ponownie na pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazał, iż interes publiczny istnieje wtedy, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa. Ponad powyższe zauważono, że obowiązek udostępniania informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej ma miejsce wtedy, gdy informacja nie funkcjonuje w obiegu publicznym. Powołano się w tym miejscu na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2007r. sygn. akt II SAB/Wa 68/2007. Wskutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] utrzymano w mocy wydaną uprzednio decyzję i ponownie odmówiono udzielenia żądanej informacji z tożsamym, co dotychczas uzasadnieniem. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A.M. wniósł o uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...]r. wydanej przez Prezesa Zarządu "A" i uznanie uprawnień skarżącego do uzyskania informacji publicznej, o jaką wystąpił do skarżonego organu w dniu [...]r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego aktu i przekazanie sprawy do jej ponownego rozpoznania. Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198) , a to jej art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d i lit. e, art. 10 ust. 1 i art. 14 ust. 1. Uzasadniając złożoną skargę wskazał, iż domagał się od organu informacji w zakresie ile wynoszą zarobki brutto członków zarządu spółki i poszczególnych członków rady nadzorczej, ile wynosiły nagrody, premie lub jakiekolwiek inne gratyfikacje finansowe dla prezesa i członków rady nadzorczej w przeciągu ostatnich 3 lat, ile spółka wydała w przeciągu ostatnich 3 lat na reklamę i szeroko rozumianą promocję, ile wydała na dotacje dla organizacji pozarządowych, na szkolenia pracowników, a także informacji, czy w przeciągu ostatnich 3 lat spółka organizowała bankiety lub jakiekolwiek inne kameralne spotkania, a jeśli tak, to gdzie się odbywały, z jakiej okazji, jaka firma zapewniała catering z uwzględnieniem kosztów i procedury wyboru firmy. Skarżący potwierdził, iż uzyskał od organu informację o wysokości zarobków członków zarządu i rady nadzorczej. Nie udzielono mu natomiast pozostałych informacji ze względu na potraktowanie ich, jako informacji o charakterze przetworzonych i żądając w związku z tym wykazania szczególnie istotnego interesu społecznego uzasadniającego uzyskanie informacji. Skarżący zakwestionował stanowisko organu, co do zaliczenia żądanych przez niego informacji, jako przetworzone. Uznał bowiem, iż ich przygotowanie nie wymaga od organu jakiegokolwiek intelektualnego wysiłku i sprowadza się do prostego zabiegu polegającego na wysłaniu ich na adres poczty elektronicznej skarżącego z ewentualną anonimizacją danych osobowych. Na potwierdzenie słuszności swego stanowiska powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt II SA/Wa 1474/09). Odnosząc się do żądania wykazania szczególnie istotnego interesu społecznego uzasadniającego uzyskanie informacji wskazał, iż jest dziennikarzem, a zgodnie z Konstytucją RP oraz art. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. Prawo prasowe urzeczywistnia on prawo obywateli do rzetelnego informowania, jawności życia publicznego oraz kontroli społecznej. Występując zatem z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej działał w imię interesu publicznego. W dniu [...]r. skarżący skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oświadczenie o wycofaniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje zarówno działalność organów samorządu terytorialnego, jak również organów administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest jednak wyłącznie w przypadku zainicjowania postępowania sądowadministracyjnego skutecznie wniesioną skargą. Podmiot wnoszący skargę jest nadto uprawniony do dysponowania wniesioną skargą do chwili jej rozpoznania. Może zatem wyrazić wolę jej cofnięcia, co wiąże sąd administracyjny, który nie jest w takim przypadku uprawniony do podejmowania czynności kontrolnych wobec zaskarżonego aktu, za wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 60 ustawy z dnia 30 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270). Przepis ten stanowi, iż w przypadku gdy cofnięcie skargi skutecznie wniesionej zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności cofnięcie skargi nie wywoła skutków, a sąd administracyjny rozpozna merytorycznie sprawę. W związku z powyższym, do obowiązków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po otrzymaniu oświadczenia skarżącego, należało wyłącznie sprawdzenie, czy nie zachodzą przesłanki wymienione w treści przywołanego art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec uznania, iż przesłanki te nie miały miejsca w sprawie orzeczono jak w sentencji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.