IV SA/Gl 876/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-12-15
Skład orzekający: Bożena Miliczek-Ciszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o pozostawieniu wniosku o świadczenie wychowawcze bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Pismo organu informujące o pozostawieniu wniosku o świadczenie wychowawcze bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych nie jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie art. 3 § 2 P.p.s.a. W sprawach świadczeń wychowawczych, do których stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, zaskarżeniu podlega decyzja organu drugiej instancji lub skarga na bezczynność organu po wyczerpaniu środków zaskarżenia.Stan faktyczny
G. H. złożył wniosek o świadczenie wychowawcze. Organ wezwał go do uzupełnienia dokumentów dotyczących dochodu za 2014 r. pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Po ponownym wezwaniu i braku uzupełnienia dokumentów, organ pismem poinformował o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia w części dotyczącej świadczenia na rzecz córki S. H. G. H. wniósł skargę do WSA w Gliwicach, domagając się przywrócenia terminu rozpatrzenia wniosku. Sąd wezwał stronę do wskazania przedmiotu zaskarżenia, a po braku odpowiedzi uznał, że jest nim pismo organu z dnia 19 sierpnia 2016 r.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. H. na pismo Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
W dniu 12 maja 2016 r. G. H. złożył wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na córkę S.H. i córkę A.H.. Następnie pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w P. działający z upoważnienia Burmistrza Miasta P. wezwał stronę do uzupełnienia wniosku poprzez dostarczenie dokumentów potwierdzających wysokości dochodu utraconego/uzyskanego za 2014 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wnioskodawcę ponownie wezwano do uzupełnienia ww. braku formalnego pismem z dnia 11 lipca 2016 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia
w części dotyczącej uprawnień do świadczenia wychowawczego na rzecz S. H..
Wnioskodawca nie dostarczył żądanych dokumentów, wobec czego pismem
z dnia [...] r. nr [...] organ poinformował stronę
o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia w części dotyczącej uprawnień do świadczenia wychowawczego na rzecz S.H..
Pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r. G.H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z prośbą o "przywrócenie terminu rozpatrzenia wniosku o ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego".
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w P. działający z upoważnienia Burmistrza Miasta P. wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 5 października
2016 r. strona skarżąca została wezwana do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu, pisma) lub zaskarżonej czynności w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wskazano, że w przypadku braku udzielenia odpowiedzi Sąd uzna, że przedmiotem skargi jest pismo organu z dnia 19 sierpnia
2016 r. dotyczące pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego.
Wezwanie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało uznane za doręczone stronie skarżącej z dniem 28 października 2016 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ze skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym
w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Wobec braku odpowiedzi strony skarżącej na wezwanie tut. Sądu uznano, że skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie dotyczy pisma wydanego
z upoważniania Burmistrza Miasta P.z dnia [...] r. informującego stronę, że na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 195 ze zm., zwana dalej "ustawą"), pozostawiono bez rozpatrzenia jej wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego w części dotyczącej uprawnień do świadczenia wychowawczego na rzecz S.H. w związku z jego nieuzupełnieniem.
Zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy w przypadku gdy osoba złoży wniosek bez wymaganych dokumentów, podmiot realizujący świadczenie wychowawcze przyjmuje wniosek i wyznacza termin nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni na uzupełnienie brakujących dokumentów. Niezastosowanie się do wezwania skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia. Ponadto, zgodnie z art. 28 ustawy,
w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23).
Z treści przytoczonych wyżej przepisów, zdaniem Sądu, wynika, że pismo informujące stronę o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku w trybie art. 19 ust.
2 ustawy, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Na marginesie należy wskazać, że z art. 52 P.p.s.a wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe wypada zaznaczyć, że skoro do spraw o świadczenia wychowawcze stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, to zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega decyzja organu drugiej instancji (art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.) lub skarga na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Przy czym, wniesienie skargi na bezczynność dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie warunek zaskarżenia sprawy mieszącej się
w katalogu, o którym mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. nie został spełniony.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło