IV SA/Gl 880/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] pełnomocnik skarżącego J.S. - adwokat H.A. K.-S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] nr [...], mocą którego organ odwoławczy odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta G. przez Kierownika Działu Profilaktyki i Pomocy Dziecku i Rodzinie Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wyżej wskazanej decyzji organu pierwszej instancji. Nadto skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Pełnomocnik skarżącego nie dołączyła do skargi podpisanego przez skarżącego pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w jego imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz nie zostały dołączone dokumenty, z treści których wynikałoby uprawnienie pełnomocnika do wykonywania w Republice [...] zawodu przy użyciu tytułu zawodowego odpowiadającego tytułowi zawodowemu adwokata lub radcy prawnego. Wobec tego pismem z dnia [...] wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do dołączenia do akt sprawy dokumentu sporządzonego w języku polskim lub jego tłumaczenia poświadczonego przez tłumacza przysięgłego, potwierdzającego zarejestrowanie pełnomocnika skarżącego w państwie macierzystym jako osoby uprawnionej do wykonywania zawodu przy użyciu tytułu "[...]", stosownie do art. 40 ust. 1 i 3 ustawy o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 126, poz. 1069 ze zm.) – w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (k. 10 akt sądowych). Niniejsze wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] (k. 21 akt sądowych). W dniu [...] wpłynęło do tutejszego Sądu pismo pełnomocnika skarżącego datowane na dzień [...], do którego dołączono pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Nr [...] oraz kserokopię dokumentu nazwanego "Aktem" z dnia [...] mocą którego H.A. K.-S. została dopuszczona do adwokatury w Republice [...] i kserokopię Zaświadczenia o wpisaniu jej na listę adwokatów Sądu Krajowego w W. (k. 16-20 akt sądowych). Pomimo wezwania pełnomocnik skarżącego nie nadesłała oryginału lub uwierzytelnionej fotokopii dokumentu sporządzonego w języku polskim lub jego tłumaczenia poświadczonego przez tłumacza przysięgłego, potwierdzającego zarejestrowanie jej w państwie macierzystym jako osoby uprawnionej do wykonywania zawodu przy użyciu tytułu "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do brzmienia art. 34 oraz art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej w dalszej części p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocnika, a pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo, lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z kolei stosownie do treści art. 37 § 1 cytowanej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny jego odpis. Ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik jest obywatelem Republiki [...]. Ustawą szczególną regulującą zasady świadczenia przez prawnika zagranicznego pomocy prawnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest ustawa z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 126, poz.1069 ze zm.), która w art. 1 ust. 2 stanowi, iż pomoc prawna oznacza działalność w zakresie odpowiadającym uprawnieniom adwokata lub radcy prawnego i obejmuje w szczególności udzielanie porad prawnych, sporządzanie opinii prawnych, opracowywanie projektów aktów prawnych oraz występowanie przed sądami i urzędami. Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 1 tej ustawy za prawnika zagranicznego uznaje się prawnika z Unii Europejskiej i prawnika spoza Unii Europejskiej, zaś na podstawie pkt 2 art. 2 wyżej wskazanej regulacji, za prawnika z Unii Europejskiej uważa się osobę będącą obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, uprawnioną do wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów zawodowych uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, określonych w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy. Zgodnie z tym załącznikiem obywatel Republiki [...] musi wykazać uprawnienia do wykonywania zawodu przy użyciu tytułu zawodowego [...]. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 2 pkt 4 i 5 tej ustawy w zakres świadczonej przez prawników zagranicznych pomocy prawnej wchodzą usługi transgraniczne oznaczające jednorazową lub mającą charakter przejściowy czynność z zakresu pomocy prawnej, wykonywaną w Rzeczypospolitej Polskiej przez prawnika zagranicznego wykonującego stałą praktykę w innym państwie oraz stała praktyka tj. stałe i systematyczne świadczenie pomocy prawnej przez prawnika zagranicznego w Rzeczypospolitej Polskiej. Zasady świadczenie usług transgranicznych przez prawników z Unii Europejskiej określone zostały szczegółowo w art. 35 i nast. ustawy o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 35 ust. 1 i 2 tej ustawy, prawnik z Unii Europejskiej jest uprawniony do świadczenia usług transgranicznych przy użyciu tytułu zawodowego uzyskanego w państwie macierzystym, wyrażonego w języku urzędowym tego państwa, z oznaczeniem organizacji zawodowej w państwie macierzystym, do której należy, albo sądu, przed którym ma prawo występować zgodnie z prawem tego państwa, zaś w ramach tego uprawnienia prawnik z Unii Europejskiej może wykonywać wszelkie czynności, do których uprawniony jest adwokat lub radca prawny. Stosownie do brzmienia art. 36 ust. 1 cytowanej ustawy, przy wykonywaniu usług transgranicznych polegających na reprezentowaniu klienta w postępowaniu przed sądami i innymi organami władzy publicznej, prawnik z Unii Europejskiej podlega tym samym warunkom wykonywania zawodu, jakie stosuje się do adwokata lub radcy prawnego, z wyjątkiem warunków dotyczących miejsca zamieszkania i wpisu na listę adwokatów lub radców prawnych. Przepisy art. 40 ust. 1 i ust. 3 cytowanej ustawy stanowią, iż prawnik z Unii Europejskiej obowiązany jest przy pierwszej czynności w postępowaniu sądowym dołączyć do akt sprawy dokument stwierdzający, że jest on zarejestrowany w państwie macierzystym jako osoba uprawniona do wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów zawodowych, o których mowa w art. 2 pkt 2, oraz poinformować dziekana okręgowej rady adwokackiej lub dziekana rady okręgowej izby radców prawnych, właściwej ze względu na siedzibę sądu, o podjęciu świadczenia usługi transgranicznej, a jeżeli dokument, o którym mowa w ust. 1 nie jest sporządzony w języku polskim, prawnik z Unii Europejskiej powinien załączyć jego tłumaczenie na język polski, poświadczone przez tłumacza przysięgłego. Z kolei art. 46 § 1 p.p.s.a. określa warunki jakim powinno odpowiadać każde pismo strony, natomiast art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Po myśli natomiast art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zatem również określonym w art. 46 § 3 tej ustawy. Stosownie zaś do brzmienia art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Po myśli natomiast art. 47 tej ustawy, do pisma strony należy również dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Istotne w sprawie jest, że za odpisy uważa się uwierzytelnione kopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W niniejszej sprawie pismem z dnia [...] wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pełnomocnictwa procesowego oraz sporządzonego w języku polskim dokumentu (lub jego tłumaczenia poświadczonego przez tłumacza przysięgłego) potwierdzającego rejestrację adwokat H.A. K.-S. w Republice [...], jako osoby uprawnionej do wykonywania zawodu przy użyciu tytułu zawodowego "[...]", pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to, co wynika z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało jej doręczone w dniu [...]. Tymczasem pełnomocnik skarżącego dołączyła do pisma z dnia [...] pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącego w niniejszej sprawie oraz kserokopię przetłumaczonego na język polski Aktu z dnia [...] mocą którego została dopuszczona do adwokatury w Republice [...] oraz kserokopię zaświadczenia o wpisaniu jej na listę adwokatów Sądu Krajowego w W.. W świetle wyżej poczynionych ustaleń oraz przytoczonych przepisów p.p.s.a. i przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej należało uznać, że nadesłanie przez pełnomocnika skarżącego nie oryginałów lub uwierzytelnionych kopii lecz wyłącznie kserokopii tłumaczeń wymaganych dokumentów bez ich uwierzytelnienia nie stanowiło usunięcia braków formalnych skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji.