IV SA/Gl 881/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w kwestii wniosku skarżącej z dnia [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...], mocą której odmówiono E.G. zwolnienia z opłaty miesięcznej za pobyt H.M. w Domu Pomocy Społecznej dla Przewlekle Chorych w B.. E.G. pismem z dnia [...] zaskarżyła decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Następnie skarżąca pismem procesowym z dnia [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazując, iż znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, która nie pozwala jej na wykonanie przedmiotowej decyzji. Dodała także, że pozostaje w rozdzielności majątkowej z mężem oraz, iż z miesiąca na miesiąc wzrastają jej długi. Nadto podniosła, że jest zmuszona ciągle ponosić koszty leczenia siebie i swego syna. Podała również, iż w celu zachowania dotychczasowego stanowiska pracy oraz zapewnienia sobie i synowi środków do życia podjęła naukę w liceum. W tym stanie rzeczy, w jej ocenie, egzekwowanie przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w B. należności za pobyt jej matki w domu pomocy społecznej, pozbawi ją jakichkolwiek środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże po myśli art. 61 § 3 cytowanej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, ze ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie tej instytucji może zatem mieć miejsce jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające jej zastosowanie. Ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody i to o znacznych rozmiarach lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Natomiast niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s.190 oraz postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 – niepubl.). Należy podkreślić, że z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami nie musi się łączyć wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej, gdyż w razie uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki określone art. 61 § 3 p.p.s.a. Podniesione przez skarżącą okoliczności nie dowodzą bowiem w sposób przekonywujący, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo bowiem ogólne stwierdzenie, że skarżąca, wykonując ciążący na niej obowiązek uiszczenia części opłaty za pobyt jej matki w domu pomocy społecznej, zostanie pozbawiona jakichkolwiek środków do życia, nie jest wystarczającą okolicznością do uznania, że zachodzą przesłanki określone we wskazanym wyżej przepisie. Podkreślić po raz kolejny należy, iż w razie uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, skarżąca będzie się mogła domagać zwrotu kwoty uiszczonych należności z tego tytułu. Wobec tego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.