IV SA/Gl 883/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekretarz sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu w Ż. z dnia [...] r. nr [...]. Starosta Powiatu w Ż. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt. 14 lit. "a", art. 2 ust. 1 pkt. 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego orzekł o utracie przez W.K. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ ten stwierdził, że strona nie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w ciągu siedmiu dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Pismem z dnia [...] r. W.K. wystąpił do organu zatrudnienia o uznanie jego nieobecności w dniu [...] r. za usprawiedliwioną i o zachowanie ciągłości statusu bezrobotnego. W motywach tego pisma wskazał, że w wyznaczonym terminie nie był w stanie zgłosić się w organie zatrudnienia, ponieważ w tym dniu zobligowany był stawić się na komisji lekarskiej w B., w ramach postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w K. Zaznaczył także, że w sprawie dotyczącej statusu bezrobocie był dwukrotnie w organie zatrudnienia pytając się o świadczenia przedemerytalne i został poinformowany, że winien przepracować rok, a zakończenie zatrudnienia musi się wiązać z likwidacją zakładu pracy lub udokumentowanym bankructwem pracodawcy. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że decyzja organu pierwszej instancji została stronie doręczona w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji, a odwołanie zostało sporządzone w dniu [...] r., czyli ze znacznym przekroczeniem terminu do wniesienia odwołania. Organ zaznaczył, że strona została prawidłowo pouczona o terminie wniesienia odwołania. Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł W.K., który zakwestionował słuszność stanowiska organu administracji co do potraktowania jego pisma z dnia [...] r. jako odwołanie. Podniósł, że nie było jego wolą wszczęcie postępowania odwoławczego. Domagał się od organu administracji reakcji w formie decyzji na jego pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 16 listopada 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 316/07 uchylił zaskarżone postanowienie. W motywach tego wyroku przedstawiono wpierw reguły wnoszenia środka odwoławczego od rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji i zaznaczono, że w tym zakresie występuje odformalizowanie działań podejmowanych przez stronę. Jednocześnie Sąd wskazał, że pismo W.K. z dnia [...] r. zgodnie z jego intencją nie było odwołaniem od decyzji z dnia [...] r. lecz wnioskiem skierowanym do organu administracji zmierzającym do uruchomienia stosownego postępowania i wydania decyzji administracyjnej. Zaznaczono również, że Wojewoda [...] nie wykonał żadnej czynności w kierunku ustalenia rzeczywistej woli autora tego pisma, jak również nie wezwano strony do usunięcia braków formalnych tego pisma poprzez wskazanie kwestionowanej przez niego decyzji. Następstwem powyższego wyroku stały się działania podejmowane przez organ pierwszej instancji, a zmierzające do ustalenia rzeczywistej woli strony składającej pismo z dnia [...] r. Oświadczeniem z dnia [...] r. strona potwierdziła, że jego pismo z dnia [...] r. traktować należy jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie statusu bezrobotnego. Starosta Powiatu w Ż. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5 i art. 149 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wznowił postępowanie w sprawie statusu bezrobotnego dotyczącego W. K. Wskazany powyżej organ decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty Powiatu w Ż. z dnia [...] r. o utracie statusu osoby bezrobotnej Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 przez W. K. W motywach tego rozstrzygnięcia przedstawiono wpierw dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, a następnie odniesiono się do meritum sprawy. Zdaniem organu podejmującego rozstrzygnięcie strona nie przedłożyła nowych dokumentów uzasadniających niestawienie się w organie zatrudnienia w dniu [...] r., albowiem opinia lekarska z dnia [...] r. znajdowała się już wcześniej w aktach sprawy. W dalszej części uzasadnienia organ przytoczył treść art. 33 ust. 4 pkt. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jak również zaznaczył, że bezspornym w sprawie jest, że strona w dniu [...] r. nie stawiła się w organie zatrudnienia, a informacja o przyczynie niestawienia się w organie zatrudnienia podana została dopiero w dniu [...] r., zatem już po upływie terminu przewidzianego na poinformowanie organu zatrudnienia W konkluzji rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji stwierdził, że pomimo wystąpienia uzasadnionej przyczyny niestawienia się w organie, brak jest podstaw do uchylenia decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej, ponieważ nie został dochowany termin siedmiu dni, w którym należy taką informację przekazać, nie wniosła o przywrócenie terminu do usprawiedliwienia nieobecności ani też w trakcie wznowionego postępowania nie wskazała żadnych okoliczności, które potwierdzałyby fakt, iż przed upływem 7 dniowego terminu wystąpiły przyczyny uniemożliwiające poinformowanie o przyczynie niestawiennictwa. Pismem z dnia [...] r. W.K. wystąpił do Starosty Powiatu w Ż. o przywrócenie terminu złożenia odwołania od przedmiotowej decyzji z [...] r. W motywach wniosku wskazał, że powyższą decyzję odebrał w siedzibie organu w dniu [...] r. Odbiór decyzji uzależniono od wpisu "odebrałem do celów informacyjnych". Z tego wpisu wynika, że stronie nie przysługuje prawo wniesienia odwołania od tej decyzji, ponieważ strona nie odebrała jej na poczcie. W.K. nie zgadza się z takim stanowiskiem i uważa, że organ ponownie dopuścił się błędu proceduralnego. Zaznaczył również, że ma prawo odebrać list polecony w ostatnim dniu wskazanym przez pocztę, który upływał w dniu [...] r. Od tego dnia jego zdaniem przysługuje mu termin 14 dni na wniesienie odwołania, Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 a oznacza to, że upływa on w dniu [...] r., gdy w dniu [...] r. organ pierwszej instancji zadecydował o niemożności jego złożenia. Starosta Powiatu w Ż. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 58 i art. 59 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił W. K. przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] r. W motywach rozstrzygnięcia podkreślono, że strona pismem z dnia [...] r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jednakże samo odwołanie nie zostało wniesione, a tym samym nie dopełniła obowiązku wynikającego z treści art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego. W dniu [...] r. W.K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia i ponownie wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 w związku z art. 144 oraz art. 58 i art. 59 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił powyższe postanowienie i umorzył postępowanie pierwszej instancji w przedmiotowym zakresie. W uzasadnieniu tego postanowienia organ wpierw przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przytoczył treść wskazanego w podstawie prawnej art. 58 i 59 wyżej wymienionego Kodeksu i wskazał, że organem uprawnionym do przywrócenia terminu jest organ wyższego stapia, co oznacza, że organem tym jest wojewoda. Tym samym organ pierwszej instancji wydając przedmiotowe postanowienie rażąco naruszył przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego Wojewoda [...] uchylił w całości decyzję Starosty Powiatu w Ż. z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W motywach tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił wpierw wcześniejsze działania organów administracji, a następnie zaznaczył, że z dniem Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 1 stycznia 2009 r. zmianie uległy przepisy dotyczące ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy odniósł się do twierdzeń strony, że poinformował on w przewidziany prawem sposób o powodach niemożności stawienia się w siedzibie organu w dniu [...] r. i uznał, że w sprawie niezbędne jest ponowne przeprowadzenie postępowania zmierzającego do ustalenia, czy zasadnym jest zastosowanie względem strony sankcji przewidzianej treścią art. 33 ust. 4 pkt. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W następstwie ponownie przeprowadzonego postępowania Starosta Powiatu w Ż. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...] r. o utracie statusu bezrobotnego przez W.K. z dniem [...] r. W motywach tego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że stosownie do wskazań Wojewody [...] przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie, jednakże strona na wezwanie organu nie stawiła się i nie przedłożyła nowych dowodów. W dalszej części uzasadnienia organ stwierdził, że przyczyna niestawienia się strony w dniu [...] r. była usprawiedliwiona, to jednak brak jest podstaw do uchylenia decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej. Strona bowiem w terminie siedmiu dni nie usprawiedliwiła swojej nieobecności, jak również nie wniosła wniosku o przywrócenie tego terminu, nadto w trakcie wznowionego postępowania nie wskazała żadnych okoliczności, które potwierdzałyby fakt, że przed upływem 7 – dniowego terminu wystąpiły przyczyny uniemożliwiające poinformowanie powiatowego urzędu pracy o przyczynie niestawiennictwa. W dalszej części uzasadnienia organ pierwszej instancji nawiązał do obowiązku bezrobotnego wynikającego z treści art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Obowiązek zgłoszenia się w siedzibie organu zatrudnienia, jak również wszystkie konsekwencje związane z niestawieniem się były znane stronie, gdyż w dniu [...] r. podpisała stosowne oświadczenie. W Powiatowym Urzędzie Pracy w Ż. potwierdzenie gotowości do pracy odbywa się na stanowiskach do spraw ewidencji, o czym osoba bezrobotna jest informowana w Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 dniu rejestracji. Z tego powodu nie można się zgodzić z argumentacją strony, że dopełniła obowiązku powiadomienia organu zatrudnienia w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa, gdyż wizyta w Urzędzie w celu uzyskania informacji w sprawie możliwości przyznania jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej nie jest równoznaczna z potwierdzeniem gotowości do pracy. Ponadto z akt sprawy wynika, że strona od [...] r. zgłaszała się co miesiąc na stanowiskach do tego przeznaczonych w wyznaczonych przez organ terminach w celu potwierdzenia gotowości do pracy. Przeprowadzone postępowanie nie wykazało, że istniała uzasadniona przyczyna uniemożliwiająca dopełnienie przez stronę obowiązku powiadomienia organu w okresie 7 dni od wyznaczonego terminu o konieczności poddania się badaniom lekarskim w dniu [...] r. W tej sytuacji nie został spełniony jeden z warunków określonych w art. 33 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się W.K., który pismem z dnia [...] r. wniósł odwołanie do Wojewody [...]. W odwołaniu tym wystąpił o uchylenie powyższej decyzji i o uznanie go za bezrobotnego od dnia [...] r. do [...] r. W motywach odwołania podniósł, że przedmiotowa decyzja nie powinna zapaść, gdyż w jego sprawie wydany został już wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 listopada 2007 r. Jego zdaniem organ pierwszej instancji dopuścił się naruszenia prawa błędnie informując go w wydziale informacji w pierwszych dniach po [...] r. Nadto zaznaczył, że organy administracji nie skorzystały z prawa wniesienia kasacji od powyższego wyroku, zatem uprawomocnił się on, a organy winny go respektować. Odnosząc się do zaskarżonej decyzji strona podnosi, że organy administracji swoje błędy chcą przenieść na bezrobotnego i jego obciążyć swoją niekompetencją. Nadto zarzucił organowi, że w [...] r. istniała możliwość dokładnego ustalenia wszystkich okoliczności wydarzeń, które miały miejsce we [...]r. w siedzibie Powiatowego Urzędu Pracy w Ż., a obecnie po upływie trzech lat jest to już praktycznie niemożliwe, gdyż nikt już nie będzie tych okoliczności pamiętał, a ponadto świadek, który go dowoził do powyższego Urzędu już nie żyje. W konkluzji swojego odwołania podkreślił, że nie może być Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 tak, że za błędy i uchybienia pracowników konsekwencje ma ponosić bezrobotny, gdyż urząd zatrudnienia powołany został do pomocy finansowej i prawnej osób bezrobotnych, a tu okazuje się inaczej. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy przedstawił wpierw dotychczasowy przebieg postępowania. W ramach tej części rozważań organ ten skupił swoją uwagę na czynnościach skarżącego z [...] i [...] r. W dalszej części uzasadnienia omówione zostały poszczególne rozstrzygnięcia podejmowane przez organy administracji publicznej i sąd administracyjny w sprawie. Kończąc analizę tej części uzasadnienia przybliżone zostały postanowienia decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. jak również motywy odwołania od tego rozstrzygnięcia. Po przedstawieniu zagadnień poprzedzających podjęcie tego rozstrzygnięcia Wojewoda [...] przystąpił do własnej analizy i w pierwszej kolejności przywołał treść art. 33 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i wskazał, że starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Następnie powyższy organ stwierdził, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu rejestracji strona podpisała oświadczenie stwierdzające, że została zapoznana z obowiązkiem zgłoszenia się w organie zatrudnienia w wyznaczonych terminach, a także z teksem ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w zakresie podstawowych praw i obowiązków osoby bezrobotnej. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że powyższy przepis był stronie znany, a tym samym była zobowiązana do wywiązania się z ciążącego na niej obowiązku potwierdzenia gotowości do pracy lub w ciągu siedmiu dni powiadomić organ zatrudnienia o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa w wyznaczonym terminie. W dalszej części uzasadnienia Wojewoda [...] podkreślił, że w ramach postępowania wznowieniowego zapewniono stronie czynny udział w prowadzonym Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 postępowaniu, jednakże strona z tej możliwości nie skorzystała, a treść odwołania pozwala domniemywać, że strona z góry założyła, iż prowadzone postępowanie wyjaśniające nie doprowadzi do wykazania, że informowała organ zatrudnienia w okresie 7 dni o przyczynie niestawiennictwa. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że strona z własnej woli nie uczestniczyła w postępowaniu wyjaśniającym prowadzonym przez organ pierwszej instancji, a zgromadzony materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wskazuje, że strona o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa w dniu [...] r. powiadomiła organ zatrudnienia dopiero w piśmie z dnia [...] r., po otrzymaniu decyzji o utracie statusu bezrobotnego. W świetle przeprowadzonych ustaleń organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Natomiast na marginesie zaznaczono, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w swoim wyroku z dnia 16 listopada 2007 r. nie rozstrzygał merytorycznie w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego, a jedynie wypowiadał się w sprawie dotyczącej postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, dostrzegając wadliwość organów w prawidłowym zakwalifikowaniu pisma strony z [...] r. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł W. K. W skardze tej wystąpił o uchylenie zaskarżonej decyzji i uznanie go za osobę bezrobotną od dnia [...] r. do [...] r. to jest do dnia podjęcia pracy. W motywach skargi podkreślił, że w dniu [...] r. nie miał możliwości stawienia się w siedzibie organu zatrudnienia, a przepisy zobowiązywały go do wyjaśnienia tej sytuacji w terminie siedmiu dni. W tych dniach był on dwukrotnie w siedzibie Powiatowego Urzędu Pracy w Ż. w sprawie tej nieobecności jak również w sprawie dotacji na prowadzenie działalności gospodarczej. W sprawie nieobecności pani w informacji podała mu informację, że on nic straci skoro wykorzystał całe świadczenie. Powyższą informację uznał za wiarygodną, a w sąsiednim okienku, w którym składał dokumenty dotyczące dotacji na prowadzenie działalności gospodarczej jego sprawa była omawiana i ta też nikt nie zgłaszał zastrzeżeń. Przedmiotowa sprawa wyszła dopiero wówczas, gdy składał wniosek o dotację na prowadzenie działalności gospodarczej i wówczas dowiedział się, że stracił i to Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 bardzo dużo, a pracownicy organu wprowadzili go w błąd. W dalszej części skargi skarżący przedstawił swoje działania związane z pismem z dnia [...] r. i wniesioną przez niego skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zaznaczył także, że organ pierwszej instancji próbował wprowadzić go w błąd po raz drugi, gdy nakazywano mu potwierdzić odbiór decyzji na warunkach "tylko do informacji", jednakże działania te okazały się bezskuteczne. W końcowej części skargi podniósł, że organy administracji zarzuciły mu, iż nie zgłosił się do organu administracji celem wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. Takie stanowisko nie jest prawidłowe, ponieważ z kierownikiem rozmawiał trzy razy i na tę okoliczność miał być sporządzony protokół, a innym razem został wywołany z kolejki i rozmowa prowadzona była przy biurku kierowniczki. Równocześnie zauważył, że po upływie tylu lat nikt już nie będzie w stanie odtworzyć tamtych wydarzeń. W podsumowaniu skargi stwierdził, że czuje się wprowadzony w błąd i oszukany przez organ zatrudnienia, a jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skarżącego wskazany organ zauważył, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w swoim wyroku nie rozstrzygnął sprawy w zakresie utraty statusu bezrobotnego w sposób merytoryczny, a kierując się wskazaniami zamieszczonymi w tym wyroku organ pierwszej instancji ustalił intencje strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) wykazała, że zaskarżona decyzja narusza wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Stosownie do postanowień art. 134 § 1 wyżej wymienionej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie podkreślić, że przedmiotowa skarga musiała odnieść skutek, jednakże nie z tych powodów, o których wspomina skarżący w skardze. Dostrzec należy, że organy administracji prowadziły postępowanie w ramach trybu nadzwyczajnego weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej, a mianowicie wznowienia postępowania, tym samym Sąd orzekający zobligowany jest rozważyć w pierwszej kolejności, czy postępowanie organów administracji w zakresie dotyczącym tego postępowania było prawidłowe i zasługuje na aprobatę. Przed przystąpieniem do wskazanej analizy przyjdzie odnieść się do wyroku tutejszego Sądu z dnia 16 listopada 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 316/07. W motywach tego wyroku Sąd w sposób jednoznaczny stwierdził, że pisma skarżącego z dnia [...] r. nie można w sposób arbitralny uznać za odwołanie od decyzji Starosty Powiatu w Ż. z dnia [...] r., mocą której skarżący utracił status osoby bezrobotnej. Z tego też powodu nakazano organom administracji ustalenie rodzaju żądania kierowanego przez skarżącego do nich. W tym zakresie organy administracji nie były związane żadnymi wskazaniami czy sugestiami ze strony Sądu. Przedłożone przez organy administracji akta administracyjne dowodzą tego, że organ pierwszej instancji podjął działania zmierzające do wypełnienia obowiązków wynikających z treści powyższego wyroku i skierował do skarżącego stosowne pisma, w których domagał się zajęcia stanowiska co do charakteru prawnego żądania kierowanego pod adresem organów administracji. W odpowiedzi na wskazane wezwania W.K. podał, że domagał się wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie utraty przez niego statusu osoby bezrobotnej, a zatem uchylenia decyzji Starosty Powiatu w Ż. z dnia [...] r. Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 W świetle powyższych ustaleń przyjdzie uznać, że organy administracji prowadziły postępowanie zgodnie z oczekiwaniami skarżącego, czyli pod kątem wznowienia postępowania. W tym zakresie przyjdzie uznać, że organy te nie dopuściły się uchybienia normom prawnym, a tym samym okoliczność ta nie może być w rozpatrywanej sprawie kwestionowana. Wyznaczony przez skarżącego oraz organy administracji zakres przedmiotowy prowadzonego postępowania nakazuje w pierwszej kolejności rozważenie wymogów jakie musi spełnić osoba składająca wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego. Stosownie do postanowień art. 147 Kodeksu postępowania administracyjnego wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony, przy czym wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a następuje tylko na żądanie strony. Natomiast po myśli art. 148 § 1 powyższego Kodeksu podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jednakże zgodnie z art. 148 § 2 wyżej wymienionego aktu termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przywołane powyżej przepisy pozwalają stwierdzić, że wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na wniosek strony postępowania. W przypadku wszczynania tego postępowania na wniosek, żądanie takie musi być wniesione w określonym terminie, przy czym to do organów administracji należy badanie, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie czy też z jego uchybieniem. Nadto należy dostrzec, że wznowienie postępowania administracyjnego następuje w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie, jednakże odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji administracyjnej. Odmowa wznowienia postępowania następuje z przyczyn formalnych a nie materialnoprawnych. Jak wskazuje się w literaturze i w orzecznictwie odmowa wznowienia postępowania administracyjnego następuje wówczas, gdy strona złożyła wniosek po terminie określonym w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego i nie ma podstaw do jego przywrócenia (zob. Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 wyrok NSA z dnia 8 lipca 1999 r., I SA 1611/98, LEX nr 48572 przywołany za C. Martysz./w/ . G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. T. II Zakamycze 2005 r. s. 332-333 ). Jednocześnie należy zwrócić uwagę na fakt, iż wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania i zakończenie tego postępowania rozstrzygnięciem o charakterze merytorycznym w sytuacji, kiedy zachodzi przesłanka odmowy wznowienia postępowania oznacza, że decyzja wydana przez organ administracji wydana została z rażącym naruszeniem prawa, albowiem naruszona została zasada trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej, natomiast w sytuacji gdy organ administracji w po wznowieniu postępowania administracyjnego zorientuje się, że zachodzą przesłanki odmowy wznowienia zobowiązany jest do umorzenia tak prowadzonego postępowania (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 177/08 Lex 521399). Przeprowadzone powyżej rozważania są istotne z punktu widzenia niniejszej sprawy, albowiem jak zostało to zaznaczone powyżej skarżący pismem z dnia [...] r. zwrócił się do organu pierwszej instancji o wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji tegoż organu z dnia [...] r. orzekającej o utracie statusu bezrobotnego. W następstwie wyroku tutejszego Sądu z dnia 16 listopada 2007 r. organ ten przy udziale skarżącego ustalił, że pismo to należy uznać za żądanie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty Powiatu w Ż. z dnia [...] r. Tak sprecyzowane żądanie skarżącego stało się dla organu pierwszej instancji podstawą do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, nadto z akt sprawy nie wynika, aby organ ten rozważał, czy w skarżący składając taki wniosek dopełnił wszystkie wymogi wynikające z przepisów prawa umożliwiające uruchomienie tego postępowania. W szczególności przyjdzie zwrócić uwagę na fakt, że wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego stosownie do postanowień art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego składa się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Okoliczność ta w przypadku rozpatrywanej sprawy posiada kluczowe znaczenie, albowiem Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 skarżący o decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. dowiedział się w dniu [...]r., a przedmiotowy wniosek złożył w dniu [...] r. Dodatkowo przyjdzie zwrócić uwagę na fakt, że o okoliczności stanowiącej podstawę żądania wznowienia postępowania skarżący wiedział od dnia [...] r. czyli od dnia, w którym miał stawić się w siedzibie organu pierwszej instancji. Zestawienie powyższych dat z treścią przywołanego powyżej art. 148 pozwala uznać, że w sprawie tej organ pierwszej instancji zobowiązany był w pierwszej kolejności do zbadania terminowości wniesionego żądania wznowienia postępowania administracyjnego, jednakże jak było to sygnalizowane takich działań organ ten nie podjął, a tym samym dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w sposób który może mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższe uchybienie wyczerpuje przesłankę uwzględnienia wniesionej skargi zamieszczoną w art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżący w skardze podnosi zarzuty pod adresem organu administracji, które w ramach rozpatrywanej sprawy nie mogły być wzięte pod uwagę, ponieważ nie odnoszą się one do istoty prowadzonego postępowania, a związane są z funkcjonowaniem tego organu i dostrzeganymi nieprawidłowościami w tym zakresie. Przyjdzie zwrócić skarżącemu uwagę na fakt, że sąd administracyjny powołany jest do oceny prawidłowości rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji publicznej, a tym samym nie może wypowiadać się w zakresie sposobu funkcjonowania. Z tego też powodu tutejszy Sąd nie może odnieść się do tych zarzutów skarżącego, które ukierunkowane są na wadliwe funkcjonowanie organu pierwszej instancji i osób w tym organie zatrudnionych. Należy skarżącemu zwrócić uwagę na zasadę obowiązującą w ramach postępowania administracyjnego, a mianowicie zasadę pisemności, zgodnie z nią w toku prowadzonego postępowania z każdej czynności organ administracji zobowiązany jest sporządzić stosowny dokument, który stanowi informację o podjętych działaniach. Oznacza to, że jeżeli skarżący, jak podaje, zgłaszał się w siedzibie organu pierwszej instancji, celem poinformowania organu o niemożności Sygn. akt IV SA/Gl 883/09 stawienia się w dniu [...] r., to na taką okoliczność organ winien sporządzić stosowny protokół, względnie w inny sposób utrwalić przekazaną mu informację, a strona winna pod tym się podpisać. Analiza przedłożonych akt administracyjnych nie pozwala uznać, aby taki dokument w aktach się znajdował, a tym samym był sporządzony. Tym samym twierdzenia skarżącego o dwukrotnym stawieniu się w siedzibie organu pierwszej instancji w terminie siedmiu dni od [...] r. nie mogą być w żaden sposób zweryfikowane, a tym samym brak jest podstaw do uznania, że skarżący dopełnił ciążący na nim obowiązek. Nadto skarżący mógł podjąć czynności wyjaśniające po otrzymaniu decyzji z dnia [...] r., pozbawiającej go statusu bezrobotnego, jednakże jak wynika to z akt sprawy i informacji przez niego przekazanych nie podjął żadnych czynności, nawet tych, które przysługiwały mu w ramach zwykłych środków odwoławczych. W ramach ponownie prowadzonego postępowania organ pierwszej instancji zobowiązany będzie stosownie do postanowień art. 149 w związku z art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego ustalić, czy skarżący składając wniosek o wznowienie postępowania w dniu [...] r. dopełnił wszystkie obowiązki wynikające z przepisów prawa, a następnie podejmie stosowne rozstrzygnięcie. Z uwagi na fakt, że mocą uchylonej decyzji organ administracji odmówił uchylenia decyzji pozbawiającej skarżącego statusu bezrobotnego Sąd nie orzekał po myśli art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie orzekał o wykonalności decyzji Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "c" cytowanej ustawy uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu w Ż. z dnia [...]r.