IV SA/Gl 884/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 21maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł.S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczeń pieniężnych z tytułu pracy przymusowej postanawia odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia [...] odrzucono skargę Ł. S.. Postanowienie to wraz z pouczeniem o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej zostało doręczone uczestnikowi postępowania Stowarzyszeniu A w dniu [...] Pismem z dnia [...] – nadanym w dniu [...] uczestnik postępowania zaskarżył to postanowienie. Pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostało zatytułowane "zażalenie". W związku z wątpliwościami co do treści oraz trafności środka odwoławczego wniesionego przez uczestnika postępowania, wezwano pismem z dnia [...] do wyjaśnienia jakiego orzeczenia dotyczy pismo z dnia [...] W piśmie tym uczestnik został poinformowany, o orzeczeniach wydanych w tej sprawie oraz w sprawie o sygn. IV SA/Gl 1003/07 oraz o środkach odwoławczych służących od poszczególnych orzeczeń. Pomimo zawartego w piśmie rygoru potraktowania pisma jako skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia [...] roku, do dnia dzisiejszego nie wpłynęło do tutejszego sądu żadne pismo wyjaśniające. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jasno stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych - może być sporządzona także przez doradcę podatkowego (art. 175 § 3). O powyższym wymogu proceduralnym skarżący oraz uczestnik postępowania zostali pouczeni przy doręczeniu odpisu postanowienia. Ustanowienie w art. 175 § 1 ww. ustawy przymusu adwokackiego powoduje, że wniesienie skargi kasacyjnej przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji określonych w art. 175 § 2 powołanej ustawy, czyni tę skargę niedopuszczalną. Nie jest to przy tym brak formalny skargi, do którego usunięcia Sąd winien wezwać stronę (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r. sygn. akt I CZ 23/97, Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Cywilna z 1997 r. nr 6-7 poz. 77). Skarga kasacyjna wniesiona przez uczestnika postępowania osobiście podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 178 jest przepisem bezwzględnie obowiązującym. Wystąpienie określonych w nim przesłanek, obliguje więc Sąd do jego zastosowania. W konsekwencji tego, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.