IV SA/Gl 887/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy postanawia odrzucić skargę Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy W skardze tej T.J. wnosiła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie jej prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej do sadu administracyjnego z uchybieniem właściwości rzeczowej. Wskazano, powołując się na treść przepisów art.83 i nast. ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2007r. nr 11 poz. 74), iż w sprawie rozpoznania odwołania od zaskarżonej decyzji właściwy jest sąd powszechny Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Po myśli art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z dnia 20 września 2002 r.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Jak stanowi art.3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz.1270) zwanego dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Norma powyższa w sposób enumeratywny określa właściwość sądów administracyjnych. Należy zauważyć, iż zgodnie z zapisem zawartym w art. 83 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2007r. nr 11 poz. 74), Zakład Ubezpieczeń Społecznych uprawnienia do świadczeń z ubezpieczeń społecznych rozstrzyga w formie decyzji. Jednakże kontrola tych aktów nie jest możliwa przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z brzmieniem art. 83 ust. 2 przywołanej ustawy od decyzji Zakładu w przedmiocie ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych przysługuje bowiem odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Problematyka ta jest zatem rozstrzygana na gruncie prawa cywilnego, w zakresie czego wyłącznie właściwymi są sądy powszechne, a kognicja sądów administracyjnych została wyłączona. Skarga niniejsza podlegała zatem odrzuceniu z mocy art.58 §1 pkt 1 p.p.s.a jako nie dopuszczalna.