IV SA/Gl 890/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-11-15
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może ustanowić radcę prawnego z urzędu dla strony w postępowaniu o wznowienie postępowania w sprawie zasiłku celowego na podstawie prawa pomocy?Ratio decidendi
Sąd ustanowił radcę prawnego z urzędu, gdyż strona wykazała, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.Stan faktyczny
M. F. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczące wznowienia postępowania w sprawie zasiłku celowego oraz wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wskazał, że jest osobą schorowaną, inwalidą, gospodaruje samotnie, nie posiada majątku ani zasobów finansowych, a jego jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek stały z pomocy społecznej w kwocie 604 zł miesięcznie. Ponadto ponosi stałe wydatki na leki i energię elektryczną.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu;
W treści skargi z dnia 25 września 2016 r. M. F. wniósł o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Następnie, to jest w dniu 27 października 2016 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oświadczył, że jest osobą schorowaną, inwalidą, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zajmuje lokal mieszkalny na zasadzie dożywocia), zaś źródłem utrzymania jest dla niego zasiłek stały z pomocy społecznej, w kwocie 604 zł. Nadto dodał, iż miesięcznie przeznacza na leki 250 zł oraz uiszcza opłatę za energię elektryczną, w kwocie 96,28 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku M. F. należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą schorowaną, niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, zaś jedynym źródłem utrzymania są dlań świadczenia z pomocy społecznej, to jest zasiłek stały oraz zasiłki celowe. Okoliczności te potwierdzają dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy (vide: formularz aktualizacji wywiadu środowiskowego oraz decyzje o przyznaniu wspomnianych świadczeń - odpowiednio załączniki nr 11-13 oraz 14-17 akt organu pierwszej instancji).
Uwzględniwszy zaprezentowany wyżej stan rzeczy, jak również zważywszy, iż brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja materialna wnioskodawcy miała ulec w międzyczasie poprawie uznano, że nie jest on w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w swoich koniecznych potrzebach.
Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło