IV SA/Gl 892/05

PostanowienieWSA w Gliwicach2005-11-14

Skład orzekający: Sędzia Teresa Kurcyusz-Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli strona nie skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci odwołania do organu drugiej instancji. Niewyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
A.N. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B.-B. w przedmiocie zasiłku stałego. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym i postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.N. na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B.-B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga A.N. skierowana przeciwko decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B.-B. Nr [...] z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jednakże, zgodnie z treścią art. 52 p.p.s.a, w każdym ze wskazanych wyżej przypadków konieczne jest wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia. Skarżąca nie skorzystała z przysługującego po myśli przepisów kodeksu postępowania administracyjnego środka zaskarżenia w postaci odwołania od decyzji organu administracji publicznej I instancji skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a zatem skarga jej podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 ust. 6 p.p.s.a., albowiem przed jej wniesieniem nie rozpoznano środka odwoławczego skierowanego do organu administracji publicznej II instancji. SW

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło