IV SA/Gl 893/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C.(C.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; Wraz ze skargą M. C. zażądał zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wobec faktu, iż skarżący w terminie, który wyznaczono w stosownym wezwaniu, nie przedłożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym formularzu "PPF", zgłoszony przezeń wniosek został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 6 marca 2017 r. Następnie, w dniu 15 marca 2017 r. skarżący złożył do Sądu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy - tym razem z zachowaniem przewidzianej przepisami prawa formy, to jest na urzędowym formularzu "PPF". W treści tego formularza określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Równocześnie oświadczył, że przebywa aktualnie w Zakładzie Karnym i nie posiada żadnego majątku ani nie osiąga żadnych dochodów. Do wniosku dołączone zostało zaświadczenie administracji Zakładu Karnego w J. potwierdzające, iż M. C. nie jest w tej placówce zatrudniony odpłatnie i nie posiada środków pieniężnych do dyspozycji. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi M.C. jest decyzja administracyjna wydana w sprawie umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, które stanowią formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (zaprezentowane stanowisko koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 marca 2017 r. - karta nr 68 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata trzeba podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wnioskodawcy wynika, że nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku. Przebywa przy tym w Zakładzie Karnym, a przedstawione przezeń zaświadczenie wydane przez administrację tej placówki potwierdza, iż nie wykonuje tam odpłatnej pracy i nie posiada środków pieniężnych, którymi mógłby swobodnie dysponować. Mając na względzie przywołane wyżej okoliczności uznano, iż wnioskujący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem fachowego pełnomocnika i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.