IV SA/Gl 897/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. D. G. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której podała, że odwołuje się od decyzji nr [...]. W odpowiedzi na skargę Kolegium wskazało, że skarga dotyczy postanowienia z dnia [...] r. nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania D. G. od decyzji Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. z dnia [...] r. w sprawie przyznania A. G. zaliczki alimentacyjnej. Z wyjaśnień Kolegium wynika, że D. G. nie była uprawniona do złożenia odwołania, bowiem stroną postępowania był jej syn A. G., który na dzień złożenia wniosku o ustalenie prawa do zaliczki alimentacyjnej był pełnoletni. Ponadto upoważnienie do występowania D. G. w imieniu syna zostało wystawione w okresie po złożeniu odwołania. W związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2006 r. wezwano skarżącą do usunięcia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi na postanowienie nr [...] z dnia [...] r., przez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, tzn. wskazanie przyczyn uzasadniających wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu [...] r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy. Mimo upływu terminu skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a nadto powinna zawierać 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Tymczasem, jak wynika z treści skargi, skarżąca nie określiła na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nr [...] z dnia [...] r. Innymi słowy skarżąca nie przytoczyła w skardze przyczyny uzasadniającej, w jej ocenie, wniesienie skargi do sądu administracyjnego, co, jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a, jest jednym z wymogów formalnych skargi. W myśl art. 58 § 1 P.p.s.a Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skoro skarżąca pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi we wskazanym zakresie braków tych nie uzupełniła, to skargę, na mocy art. 58 § 1 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., należało odrzucić. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.