IV SA/Gl 897/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant Paulina Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. Powiatowy Urząd Pracy w W. wypowiedział M. R. umowę o przyznaniu środków na podjęcie działalności gospodarczej i wezwał do zapłaty. W piśmie tym stwierdzono, że z uwagi na niedotrzymanie warunków umowy nr [...] z [...] r. o przyznaniu środków na podjęcie działalności gospodarczej w ramach Programu "Impuls do biznesu" finansowanego ze środków Funduszu Pracy z rezerwy Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, na podstawie § 4 w związku z § 8 działając z upoważnienia Starosty Powiatu W. rozwiązano powoływaną powyżej umowę w trybie natychmiastowym i wezwano do zwrotu przyznanych środków w kwocie [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi wynoszącymi [...] zł w terminie 30 dni od dnia doręczenia pisma. M. R. pismem z dnia [...] r. skierowanym do Powiatowego Urzędu Pracy w W. zamieściła wyjaśnienia odnośnie sposobu wykorzystania przyznanych środków finansowych, a pismem z dnia [...] r. wniosła odwołanie do Wojewody [...]. W odwołaniu tym podtrzymała wyjaśnienia zamieszczone w piśmie z dnia [...] r. i jednocześnie uznała pismo z dnia [...] r. za decyzję administracyjną, a organ pierwszej instancji nie poinformował jej o możliwości wniesienia odwołania. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym w trybie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził niedopuszczalność wniesienia odwołania. W motywach postanowienia wskazano, że odwołanie jest niedopuszczalne z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Zdaniem Wojewody [...] odwołanie przysługuje od decyzji administracyjnych, natomiast w przedmiotowej sprawie przyznanie bezrobotnemu środków z Funduszu Pracy jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej jest dokonywane na podstawie umowy, a tym samym we wskazanym zakresie między starostą i bezrobotnym kreuje się stosunek cywilnoprawny nie podlegający regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego. W konkluzji swoich rozważań organ odwoławczy uznał, że pismo Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w W. z dnia [...] r. nie jest decyzją administracyjną, albowiem nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia rozstrzygającego sprawę co do jej istoty i nie kończy postępowania w danej sprawie. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła M. R.. W skardze tej wystąpiła o to, aby uznać, że wypowiedzenie umowy o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w W. ma formę decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła wpierw dotychczasowy przebieg działań podejmowanych w sprawie przez organy administracji, a następnie podtrzymała stanowisko, iż stroną umowy zawartej na podstawie art. 46 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jest Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w W. a jego pismo z dnia [...] r. powinno mieć charakter decyzji administracyjnej, od której stronie przysługuje możliwość wniesienia odwołania. Zdaniem skarżącej Wojewoda [...] nie wyjaśnił powodów nie przyznania wypowiedzeniu umowy charakteru decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie naruszało wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie zwrócić uwagę na fakt, iż stosownie do postanowień art. 78 Konstytucji każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżenia określa ustawa. Kodeks postępowania administracyjnego po myśli art. 1 pkt 1 normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej. Innymi słowy postanowienia tego aktu normatywnego mają zastosowanie do postępowań, w ramach których organy administracji wydają decyzje administracyjne. Na zasadzie a contrario można powiedzieć, że wskazany akt nie będzie wykorzystywany, jeżeli czynność organu administracji nie będzie decyzją administracyjną. Przeprowadzone na wstępie rozważania nakazują ustalić w jakiej prawnej formie organ administracji publicznej przyznaje bezrobotnemu jednorazowe środki na podjęcie działalności gospodarczej. Stosownie do postanowień art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przyznanie bezrobotnemu jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej następuje w drodze umowy, a jednocześnie art. 46 ust. 4 przywołanej ustawy stanowi, że w przypadku niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w art. 46 ust. 2 i 3, dochodzenie roszczeń z tytułu zawartej umowy następuje na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Przywołane regulacje pozwalają opowiedzieć się za stanowiskiem, że zawarcie przedmiotowej umowy, jak również wszelkie wynikające z niej konsekwencje, mają charakter cywilnoprawny i regulowane są postanowieniami tych przepisów prawa. Ustalenie to posiada istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, albowiem skutkuje tym, że stanowisko skarżącej zaprezentowane w odwołaniu od pisma Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w W. z dnia [...] r. jak również w skardze do tutejszego Sądu o tym, że wypowiedzenie przedmiotowej umowy posiada charakter decyzji administracyjnej nie znajduje umocowania w przepisach prawa. Wręcz przeciwnie z przywołanych przepisów wynika wprost, że w tym zakresie organy administracji nie wydają decyzji administracyjnych. Tym samym podstawowy zarzut formułowany w skardze nie może zostać uwzględniony, a tym samym brak jest podstaw do uchylenia z przywołanych powodów wydanego przez organ odwoławczy postanowienia. Do rozważenia pozostaje kwestia czy Wojewoda [...] w prawidłowy sposób rozpatrzył odwołanie wniesione przez skarżącą. Stosownie do postanowień art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Stwierdzenie niedopuszczalności odwołania następuje z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Z przyczyn podmiotowych stwierdzenie niedopuszczalności odwołania występuje wówczas, gdy odwołanie wnosi osoba nie legitymująca się statusem strony w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Z kolei niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych orzekana jest wówczas, gdy odwołanie wnoszone jest nie od decyzji administracyjnej, lecz od innej czynności organu administracji publicznej. W rozpatrywanej sprawie odwołanie zostało wniesione nie od decyzji administracyjnej, lecz od umowy do której zastosowanie mają przepisy prawa cywilnego. W takiej sytuacji Wojewoda [...] nie był uprawniony do merytorycznego rozpatrywania wniesionego odwołania, lecz po myśli art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego zobowiązany był do wydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania. Kontrola rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy pozwala uznać, że organ ten postąpił zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, albowiem odwołanie skarżącej nie zostało w sposób merytoryczny rozpatrzone, lecz zgodnie z treścią przywołanego art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego organ ten stwierdził niedopuszczalność wniesionego odwołania i uczynił to w prawem przewidzianej formie, a mianowicie w drodze postanowienia. Nadto zauważyć należy, że organ ten zamieścił w swoim rozstrzygnięciu prawidłowe pouczenie, albowiem wskazał, że od tego postanowienia służy skarga do sądu administracyjnego jak również wskazał tryb jej wnoszenia. Skoro zaskarżone postanowienie nie zawiera uchybień o charakterze procesowym oraz nie narusza przepisów prawa materialnego to tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia wniesionej skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. SW