IV SA/Gl 901/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Sp. z o.o. w C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie transportu drogowego i przewozów – kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. Przedsiębiorstwo A Sp. z o.o. w C. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, iż skarga na powyższą decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania trybu odwoławczego. Zdaniem organu odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, jak miało to miejsce w tej sprawie, nie można bowiem utożsamiać z wyczerpaniem środków zaskarżenia. Skarżący nie zwrócił się również do organu II instancji o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ani też nie składał skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r, nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 maja 2011r, sygn. akt VI SA/WA 1014/11 przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu skutecznie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. Z treści art. 52 § 1 P.p.s.a. wynika, że do wojewódzkiego sądu administracyjnego można złożyć skargę tylko na taką decyzję administracyjną, która została wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez stronę w postępowaniu administracyjnym, a zatem na decyzję organu drugiej instancji. W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka wniosła skargę na decyzję organu pierwszej instancji - [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...]r. nr [...], od której przysługiwało odwołanie, a zatem wbrew postanowieniom art. 52 § 1 wyżej wymienionej ustawy. Skarga przysługuje natomiast na decyzję organu drugiej instancji, jeśli decyzja taka zostanie wydana w wyniku rozpoznania odwołania. Należy natomiast zauważyć, że skarżąca spółka wniosła odwołanie do organu odwoławczego - Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W., który postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co oznacza, że odwołanie nie zostało skutecznie wniesione. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § pkt 1-5 P.p.s.a.. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, co miało miejsce w niniejszej sprawie W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę odrzucił.