IV SA/Gl 905/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-04-11

Skład orzekający: Leszek Wolny

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, będący osobą niepełnosprawną z niskimi dochodami, kwalifikuje się do ustanowienia adwokata z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Skarżący wykazał swoją trudną sytuację majątkową, która uniemożliwia mu samodzielne poniesienie kosztów ustanowienia adwokata. Niskie dochody, znaczny stopień niepełnosprawności oraz brak majątku stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, wskazując na swoją niepełnosprawność, niskie dochody z zasiłku socjalnego (z którego potrącana jest opłata za pobyt w domu pomocy społecznej) oraz koszty leczenia. Sąd rozpatrywał ten wniosek po wcześniejszym oddaleniu skargi skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla strony skarżącej adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla strony skarżącej adwokata z urzędu. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2018 r., tutejszy Sąd oddalił skargę na ww. decyzję. Skarżąc złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata. W uzasadnieniu wniosku, skarżący stwierdził ,że jest osobą niepełnosprawną ze znacznym stopniem niepełnosprawności. Strona pozostaje na zasiłku socjalnym i mieszka w domu pomocy społecznej – nie posiada żadnych innych dochodów, ani środków. Regularny, miesięczny dochód skarżącego zamyka się w kwocie około 140 zł – od zasiłku socjalnego odjęte jest około 70 % tego świadczenia jako opłata kosztów pobytu w domu pomocy społecznej. Wnioskodawca oświadczył, że ponosi jednocześnie koszty leczenia w kwocie – średnio 100 zł, w zależności od zapisanych leków. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, przyjąć należało, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. W tym stanie rzeczy, odnosząc się do wniosku P. S., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stwierdzić należy, że skarżący w sposób dostatecznie jasny wykazał swoją aktualną sytuację majątkową. Jego oświadczenia zawarte na druku urzędowego formularza PPF znalazły potwierdzenie w materiałach znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy. Brak jest jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, aby dane te uległy w ostatnim czasie zmianie, a ściślej, aby jego sytuacja majątkowa poprawiła się. Z oświadczeń skarżącego, znajdujących potwierdzenie w aktach administracyjnych wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą trwale niepełnosprawną, a środki pieniężne, którymi dysponuje w rzeczywistości nie umożliwiają dokonania jakichkolwiek oszczędności. W efekcie nie stać go z pewnością na ustanowienie adwokata z wyboru. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło