IV SA/Gl 906/07

PostanowienieWSA w Gliwicach2007-11-23

Skład orzekający: Edyta Żarkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu przed organem administracji publicznej?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, środkiem zaskarżenia jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Brak złożenia takiego wniosku przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje niedopuszczalnością skargi i jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie A i J. A. wnieśli skargę na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych odmawiającą przyznania świadczenia pieniężnego. Decyzja organu pierwszej instancji nie została zaskarżona wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, co stanowiło podstawę do odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. i Stowarzyszenia A na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: odrzucić skargę . Stowarzyszenie A wniosło wraz z J. A. skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. odmawiającą uchylenia decyzji własnej z dnia [...] r. o odmowie zmiany decyzji z dnia [...] r. odmawiającej przyznania J. A. uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. z 1996 r. Nr 87 poz. 395 z późn. zm.). Przedmiotową decyzję wraz z pouczeniem o terminie i sposobie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, doręczono skarżącej w dniu [...] r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. A. i Stowarzyszenie A w dniu [...] r., była decyzja z dnia [...] r., wydana przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych - w pierwszej instancji. Natomiast zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowania, strona niezadowolona z decyzji wydanej przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z akt administracyjnych wynika, że od decyzji z dnia [...] r., nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na podstawie cytowanego wyżej przepisu art. 52 § 1 P.p.s.a stwierdzić zatem należało, że wniesienie skargi w rozpoznawanej sprawie było niedopuszczalne. Wobec tego – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. – skarga podlegała odrzuceniu w drodze postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło