IV SA/Gl 907/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 lipca 2013 r. R.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] uchylającą decyzję z dnia [...]r. nr [...] wydaną przez Kierownika Terenowego Punku Pomocy Społecznej nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta K. w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego na dofinansowanie do wydatków na leki i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że przesyłka zawierająca 8 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w tym przedmiotową decyzję, nie została przez skarżącą podjęta w terminie. Po powtórnym awizo w dniu 10 czerwca 2013 r. przesyłka została zwrócona do organu odwoławczego. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych protokołu w dniu 19 lipca 2013 r. wydano R.G. kopie 8 decyzji wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. dnia [...]r. Skarga została przez skarżącą nadana za pośrednictwem urzędu pocztowego dnia 29 lipca 2013 r. bezpośrednio do tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z kolei przekazał skargę według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. dnia 1 sierpnia 2013 r. Pismem z dnia 23 września 2013 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu adwokat R.W. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że skarżąca nie nawiązała z nim kontaktu, jednak z analizy akt wynika, że R.G. pomimo uruchomionej przez Kolegium linii kontaktowej, nie zrozumiała swoich uprawnień jako strona, a także to że musiały u skarżącej wystąpić problemy zdrowotne dające jej bierną postawę. Ponadto pełnomocnik zaakcentował, iż skarżąca jest z pochodzenia [...] i pomimo faktu wieloletniego zamieszkiwania w Polsce nie rozumie zawiłości proceduralnych. Jednocześnie adwokat R.W. podkreślił, że stan zdrowia oraz problemy z synem mogą wyłączać R.G. ze świadomego funkcjonowania. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi. W wyniku złożonego przez adwokata R.W. zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny dnia 14 marca 2014 r. wydał postanowienie, mocą którego oddalił zażalenie pełnomocnika skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi za pośrednictwem organu upływał dnia 8 lipca 2013 r. (poniedziałek). Skarga została przez R.G. nadana w placówce pocztowej dnia 29 lipca 2013 r. i skierowana została bezpośrednio do tutejszego Sądu. Sąd natomiast przesłał skargę do właściwego organu – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w celu nadania jej właściwego biegu, w dniu 1 sierpnia 2013 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Powołując się na interpretację zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r. sygn. akt IV SA/Gl647/04, dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p. p. s. a., na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 K.p.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.