IV SA/Gl 909/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie Funkcjonariuszy Służby Więziennej – wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych postanawia: odrzucić skargę H.K. pismem procesowym z dnia [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. odmawiającą przyznania prawa do wypłaty wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych po zmarłym synu K. Stosownie do postanowień art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynności organów. W rozpatrywanej sprawie skarżąca domaga się przyznania części wynagrodzenia za pracę syna K., którą wypracował w ramach godzin nadliczbowych. Realizacja tego żądania następuje w drodze decyzji administracyjnej, a wynika to z postanowień art.31 ust.4 w związku z art.31 ust.2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o służbie więziennej (Dz.U. z 2002 r. Nr 207, poz.1761 ze zm.). W niniejszej sprawie organy administracji w zakresie służby więziennej nie wydały decyzji administracyjnej w znaczeniu formalnym, jednakże pisma kierowane do skarżącej spełniają minimalne wymogi stawiane decyzji administracyjnej w rozumieniu materialnoprawnym. Stosownie do postanowień art.53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a po myśli art.54 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skarżąca decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. z dnia [...] otrzymała w dniu [...], co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, znajdującego się w aktach sprawy, a zatem termin do złożenia skargi upłynął [...]. Skoro skarżąca wniosła skargę do Sądu w dniu [...] to oznacza, że czynności tej dokonała z uchybieniem terminu do wniesienia skargi, uchybienie to wynosi siedemnaście dni. Stosownie do postanowień art.86 § 1 wyżej wymienionej ustawy strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, może wystąpić o jego przywrócenie. Skarżąca na żadnym etapie postępowania nie wystąpiła ze stosownym wnioskiem. W świetle treści skargi strony oraz przedstawionych działań podjętych przez sąd administracyjny skarga podlega odrzuceniu, ponieważ wyczerpane zostały przesłanki jej odrzucenia przewidziane treścią art.58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) to jest została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art.58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzec jak w sentencji.