IV SA/Gl 911/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi P. S. 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden zł 40 groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wyrokiem z dnia 7 lutego 2018 r. Sąd oddalił skargę na ww. decyzję. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata P. S. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, pismem z dnia [...]r., pełnomocnik strony złożył opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku zapadłego w przedmiotowej sprawie. W piśmie przewodnim do tej opinii, pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu i zawarł jednocześnie oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone przez stronę skarżącą w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2018 r. Sędzia sprawozdawca stwierdziła, że powyższa opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) – zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem" – kwota wynagrodzenia adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w innej sprawie wynosi 240 zł. Jednocześnie, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 b) rozporządzenia, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy w drugiej instancji nie prowadził ten sam adwokat – kwota wynagrodzenia wynosi 75 % kwoty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 c) rozporządzenia. W tym stanie rzeczy, wynagrodzenie radcy prawnego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyniesie w przedmiotowej sprawie 180 zł. Pełnomocnikowi procesowemu z urzędu w tej sprawie należy się opłata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w przyznanej wysokości tej stawki. W trakcie postępowania sądowego pełnomocnik strony skarżącej nie przedstawił żadnych dowodów, że poniósł jakiekolwiek dodatkowe koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Stąd uzasadnionym było przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości przewidzianej w przywołanym wyżej przepisie. Ponadto, na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie to zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. 41,40 zł. W tym stanie rzeczy należało określić stawkę należną adwokatowi za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w tej sprawie na kwotę 180 zł i na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia powiększyć ją o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 41,40 zł. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, pełnomocnikowi strony skarżącej należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.