IV SA/Gl 913/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant referent Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2007 r. sprawy ze skargi P. C. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na mocy art.134 w związku z art. 129 § 2 i art. 58 oraz art. 59 Kodeksu postępowania administracyjnego, Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez P. C. odwołania od decyzji, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta C., Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...]r. Nr [...] po wznowieniu postępowania uchylającej decyzję z dnia [...]r. o uznaniu za osobę bezrobotną oraz przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...]r,. i decyzję z dnia [...]r. o wstrzymaniu wypłaty zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...]r, i wznowieniu wypłaty tego zasiłku z dniem [...]t. i orzeczeniu o odmowie uznania za osobę bezrobotną z dniem [...]r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku z tym dniem. Jednocześnie organ odwoławczy orzekł o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia tego odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że powodem takiego rozstrzygnięcia sprawności było przekonania, że 14-dniowy termin do jego wniesienia nie został zachowany. Orzeczenie organu pierwszej instancji doręczono skarżącemu w dniu [...]r, zaś odwołanie wraz z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożono dopiero w dniu [...]r., podczas gdy ów termin upłynął w dniu [...]r. W odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, organ przesądził, że strona nie uprawdopodobniła w sposób przekonujący, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. W ocenie organu przedłożone zwolnienie lekarskie podające, iż odwołujący się leczy się w Poradni [...] od dnia [...]r. do nadal, informuje, iż wskazana w odwołaniu przyczyna niedochowania terminu nie ustąpiła i trwa dalej. Zatem w ocenie organu odwołujący miał taką samą możliwość złożenia odwołania w ustawowym terminie 14 dniu, jak w dacie złożenia niniejszego odwołania, tym bardziej, że przedłożone zaświadczenie lekarskie nie wskazuje na chorobę obłożną, czy hospitalizację uniemożliwiającą złożenie odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zakwestionował zasadność powyższego postanowienia, wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Podniósł, że przedłożył stosowane zaświadczenie i jego negowanie przez organ "jest nie ma miejscu". W jego ocenie organ powinien zasięgnąć opinii biegłego lekarza. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji nosząc o oddalenie skargi, przytoczył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, iż w myśl art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy te powołane są do kontroli zgodności z prawem wykonywania administracji publicznej, czyli legalności decyzji administracyjnych (art.1 i art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). W toku postępowania badają czy kwestionowane decyzje nie uchybiają przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź stanowiącym podstawę wznowienia postępowania, jak też badają czy owe decyzje nie są dotknięte kwalifikowaną wadą prawną uzasadniającą ich nieważność (art.145 ostatnio przywołanej ustawy). Przy czym, jak głosi art.134 § 1 tej ustawy, sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przeto kontroli legalności dokonują również z urzędu. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie zaskarżone postanowienie. Jest ono postanowieniem formalnym, bo stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania odwołania. Ocena legalności tegoż rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania. Zastrzeżenie terminów dla dokonania czynności procesowych jest jedną z podstawowych regulacji procesowych kierowanych do stron i ma na celu egzekwowanie staranności działania strony oraz wyeliminowanie niepewności w zakresie trwałości decyzji; przeto naruszenie przepisów zakreślających owe terminy wywołuje dotkliwe skutki. Wniesienie odwołania po terminie oznacza, iż jest ono zwrócone przeciwko ostatecznej decyzji, (bezskuteczny upływ terminu do wniesienia odwołania wywołuje bowiem jej ostateczność), a jest to niedopuszczalne. Strony powinny być pouczane o terminach i sposobach wnoszenia środków. Tak też się stało w niniejszej sprawie, w której w orzeczeniu wydanym przez organ pierwszej instancji zawarto właściwe pouczenie o przysługującym środku i sposobie oraz terminie jego wniesienia. Stosownie do obowiązującej regulacji prawnej odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Uchybienie temu terminowi skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania na podstawie art.134 k.p.a.. W niniejszej sprawie organ odwoławczy przyjął, iż decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącemu w dniu [...]r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji), zatem odwołanie wniesione osobiście w dniu [...]r. uchybiało ustawowemu terminowi do jego wniesienia, który upłynął bezskutecznie z dniem [...]r. (w środę). Wprawdzie odwołujący dostrzegając owo uchybienie, wraz z odwołaniem przedłożył wniosek o przywrócenie terminu do skutecznego wniesienia odwołania, zgodnie z art. 58 § Kodeksu postępowania administracyjnego, jednakże wypada podzielić w tym miejscu opinię organu odwoławczego, iż strona nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Uzasadniając swój wniosek o przywrócenie terminu, strona jako przyczynę niedotrzymania terminu wskazała chorobę, na dowód której przedłożyła zaświadczenie lekarskie. Wynika z niego, że strona leczy się w Poradni [...] w C. od [...]r. do nadal. Można zatem stwierdzić, iż strona stale leczy się we wskazanej przychodni, nie jest to jednak żadna obłożna choroba uniemożliwiającą normalne, codzienne funkcjonowanie. Dowodzi temu także fakt, iż strona składając swoje odwołanie w dniu [...]r. nadal pozostawała chora i nie przeszkodziło jej to w przygotowaniu tego odwołania. Zgodnie z przywołanym powyżej art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego organ obowiązany jest przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie trzy przesłanki, a mianowicie: 1/ uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony; 2/ zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu; 3/ zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Przy ocenie braku winy po stronie zainteresowanego, organ administracji powinien przyjąć "obiektywny miernik staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy" – (zob: M. Jędrzejowska w Komentarz do K.p.c., 1999 r. s. 322). W doktrynie postępowania administracyjnego przyjmuje się, że brak winy strony zachodzi "tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (zob: E.Iserzon w: Komentarz IV, 1970, s.136). W konsekwencji więc "pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w terminie obejmuje istnienie przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli siły wyższej". Mając na uwadze powyższe przyjmuje się, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego jest m.in. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. (zob. B.Adamiak, J.Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, s.329). W rozpatrywanej sprawie skarżący upatruje przeszkody w terminowym sporządzeniu odwołania w trwającej chorobie. Należy jednak zgodzić się z twierdzeniami organu, iż nie jest to przeszkoda uniemożliwiającą, przy dołożeniu należytej staranności przez zainteresowanego, wniesienie odwołania w terminie. Nie była to nagła choroba, nie był to pobyt w szpitalu uniemożliwiający stronie działanie, nadto co godzi się zauważyć w rozpatrywanej sprawie nie został także spełniony drugi z wymienionych powyżej warunków. Bowiem, gdyby organ przyjął, że zgłoszona choroba byłaby przeszkodą umożliwiającą wniesienie odwołania, to zgodnie z drugim warunkiem wskazanym w cytowanym przepisie art. 58 Kodeksu, wniosek o przywrócenie terminu nie został złożony w Tymienie 7 dniu od ustania przyczyny umożliwiającej działanie, gdyż w dacie złożenia odwołania w dniu [...] r., strona nadal (według złożonego zaświadczenia lekarskiego) była chora. Skoro więc choroba nie przeszkodziła stronie złożyć odwołania w dniu [...]r., trudno przyjąć, by mogła być przeszkodą do terminowego złożenia tego odwołania. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i dlatego orzekł jak w wyroku na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) . Z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia odstąpiono od orzeczenia dotyczącego jego wykonalności na podstawie art.152 cytowanej ustawy.