IV SA/Gl 929/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku dla opiekuna w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta D. z dnia [...] r. nr [...], na mocy której odmówiono przyznania K.K. prawa do specjalnego zasiłku dla opiekuna. Odpis decyzji został doręczony stronie w dniu 12 grudnia 2014 r. W dniu 7 września 2015 r. K.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wyżej wymienioną decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że decyzje doręczono w czasie jej nieobecności w domu, przesyłkę odebrała jej matka i nie poinformowała ją o tym fakcie. Oświadczyła, iż decyzję znalazła przypadkowo w mieszkaniu mamy, przeglądając dokumenty w dniu 3 września 2015 r. Wskazała, że z uwagi na stan psychiczny jej matki mogła być ona nieświadoma odbioru przesyłki i zarazem skutków, które się z tym wiążą. Dodała również, że niezachowanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych. Do wniosku dołączyła kartę leczenia szpitalnego H.K. w okresie od 4 lipca 2015 r. do 3 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 P.p.s.a., do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w tym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. jednakże nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje możliwość uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności. Według ugruntowanego orzecznictwa jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Obowiązkiem strony jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto to na stronie ciąży wykazanie należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. W konsekwencji przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych, lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. Dla przykładu okolicznością wskazującą na brak winy osoby zainteresowanej w niedochowaniu terminu jest m.in.: przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 grudnia 2010 r., Sygn. akt II SA/Łd 1199/10, Lex nr 755754). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca podniosła, że decyzja z dnia [...] r. została doręczona podczas jej nieobecności w domu i odebrana przez jej matkę. Natomiast skarżąca zapoznała się z treścią tej decyzji dopiero w dniu 3 września 2015 r., kiedy ją znalazła w dokumentach matki. W ocenie skarżącej o braku jej winy świadczy fakt, iż decyzja nie została jej przez matkę przekazana. Poza tym zdaniem skarżącej powodem, dla którego matka nie powiadomiła ją o przesyłce był jej zły stan psychiczny. Jednakże z akt administracyjnych wynika, że decyzja z dnia [...] r. została prawidłowo doręczona dorosłemu domownikowi w dniu 12 grudnia 2014 r. Natomiast okoliczność, że dorosły domownik nie przekazał przesyłki skarżącej nie świadczy o spełnieniu przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak sentencji.