IV SA/Gl 93/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.V. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać i wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokata K. K. – C. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K.V. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2008 r. tutejszy Sąd uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu [...]r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K.K. – C., która w dniu [...]r. wniosła skargę kasacyjną od wyżej wskazanego wyroku. Równocześnie ze skargą pełnomocnik skarżącej wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu ze stosownym oświadczeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy będący adwokatem otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania tego wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane w dalszej części rozporządzeniem z dnia 28 września 2002 r. W myśl § 2 ust. 1 i 3 tego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przyznane stosownie do ust. 1 wynagrodzenie podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie. Z kolei na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji [...],- zł. Stawka ta w drugiej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi, na mocy § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia, 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż [...] zł. Równocześnie § 20 wyżej cytowanego rozporządzenia stanowi, iż wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej obligatoryjnie powinien zawierać oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Odnosząc się bezpośrednio do sformułowanego wniosku złożonego przez pełnomocnika skarżącej w dniu [...]r. trzeba zauważyć, iż pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną, przy czym nie prowadził on sprawy w pierwszej instancji. Zatem stawka minimalna za czynności dokonane przez niego w postępowaniu kasacyjnym, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. c w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., wynosi 75 % kwoty [...] zł tj. [...] zł oraz [...] zł tytułem podatku od towarów i usług, co łącznie daje kwotę [...]zł. W tym stanie rzeczy należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu w wyliczonej wyżej wysokości.