IV SA/Gl 943/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.), , Protokolant Specjalista Ewa Pasiek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi K.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta J. odmówił przyznania K. G. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad niepełnosprawnym mężem. Organ orzekający powołał się na art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (j.t. Dz. U. z 2015 r., poz. 114 ze zm.), według którego świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba wymagająca opieki pozostaje w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wnioskodawczyni takim orzeczeniem nie dysponuje. Jednocześnie organ ustalił, że jej mąż został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności – orzeczeniem z dnia[...] (w decyzji omyłkowo podano 2010 r.), obowiązującym do dnia 30 czerwca 2018 r. W odwołaniu wnioskodawczyni wskazała na konieczność sprawowania stałej opieki na mężem. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji. Kolegium stwierdziło, że strona nie spełnia przesłanek do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, gdyż jej mąż legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wymagane jest orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnioskodawczyni ponownie powołała się na stan zdrowia męża i sprawowaną przez nią opiekę nad nim. Zwróciła też uwagę na ich ciężką sytuację materialną i życiową. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona. Sądowa kontrola administracji publicznej odbywa się bowiem wyłącznie pod względem zgodności z prawem. Tymczasem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego. W toku postępowania administracyjnego zebrano odpowiedni materiał dowodowy i wyjaśniono istotne okoliczności sprawy. W szczególności trafnie Kolegium ustaliło, że skarżąca nie spełnia koniecznej przesłanki z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przepis ten wymaga, by opieka dotyczyła osoby legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Poza sporem pozostawało, że mąż skarżącej posiada jedynie orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, bez powyższych wskazań. Orzeczenie to znajduje się w aktach sprawy. Tym samym skarżącej nie mogło być przyznane przedmiotowe świadczenie. Z tych względów na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. ec