IV SA/Gl 944/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.W. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie płatności obszarowych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych na skutek sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 25 lipca 2016 r. postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 25 lipca 2016 roku. W piśmie procesowym, które wpłynęło do Sądu w dniu 14 czerwca 2016 r. S.W. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z wezwaniem starszego referendarza sądowego z dnia 17 czerwca 2016 r. wnioskodawca wezwany został do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wraz z urzędowym formularzem wniosku doręczone zostało w dniu 28 czerwca 2016 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy upływał w dniu 5 lipca 2016 r. W zakreślonym terminie wnioskodawca nie złożył formularza wniosku. Wobec powyższego starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 25 lipca 2016 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Z zachowaniem terminu S.W. złożył sprzeciw, w którym wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 P.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). Wnioskodawcy doręczono wezwanie do złożenia wniosku w prawidłowej formie, wraz z drukiem formularza. Do wezwania tego jednak S.W. się nie zastosował. Zasadnie zatem starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wnioskodawca, mimo że wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu doręczono w dniu 28 czerwca 2016 roku, nie uzupełnił braku formalnego wniosku w ustawowym terminie 7 dni. Konkludując Sąd postanowił o utrzymaniu w mocy zarządzenia referendarza sądowego na mocy art. 257 w zw. z art. 260 P.p.s.a.