IV SA/Gl 945/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi S.W. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie płatności obszarowych oddala skargę. W dniu [...]r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. wydał decyzję w trybie wznowieniowym o uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania S.W. płatności w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W dniu 11 lipca 2014 r. strona wniosła odwołanie wraz z wnioskiem przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego wykazanej Agencji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy ustalił, że doręczenie decyzji nastąpiło w sposób określony w art. 44 Kpa, a mianowicie przesyłka pocztowa była dwukrotnie awizowana – w dniach 12 i 23 czerwca 2014 r., ale nie została przez stronę odebrana. We wniosku o przywrócenie terminu strona nie podała okoliczności stanowiących przeszkodę w terminowym złożeniu odwołania, a jedynie podała, że fizycznie nie otrzymała decyzji. Organ uznał, że nie wystąpiły ustawowe przesłanki przywrócenia terminu. Powyższe postanowienie zostało uchylone wyrokiem tut. Sądu z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 1396/14. Sąd podzielił ustalenia organu co do sposobu doręczenia stronie decyzji I instancji i przyjął, że ostatni dzień do wniesienia odwołania przypadał na dzień 26 czerwca 2014 r. Uznał jednak, że przed rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu organ powinien najpierw wydać postanowienie stwierdzające uchybienie tego terminu, a w niniejszej sprawie kolejność ta nie została zachowana. Wskazał też, że uzasadnienie postanowienia nie w pełni odpowiada obowiązującym wymogom. Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy ponownie odmówił przywrócenia przedmiotowego terminu powołując art. 58 i 59 § 1 Kpa. W uzasadnieniu powtórzył argumentację z pierwszego postanowienia. Wskazał nadto, że dotychczasowe ustalenia na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji były prawidłowe, co wynika z pisma Urzędu Pocztowego w K. , do którego organ odwoławczy zwrócił się o wyjaśnienia. Dlatego też zarzut skarżącego o braku doręczenia decyzji musiał zostać obalony. Samego twierdzenia o nieodebraniu przesyłki organ nie uznał natomiast za uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi. W łącznej skardze na zaskarżone postanowienie oraz wydane wcześniej postanowienie stwierdzające uchybienie omawianego terminu S.W. zarzucił, że nie dostał nigdy żadnego awiza, po które by się nie zgłosił. Powołał się na okoliczność, że w małych miejscowościach zaginięcie awiza jest niemal powszechne, gdyż pozostawiane jest w furtce, gdzie choćby z uwagi na uwarunkowania pogodowe i wiatr często jest zwiewane. Zarzucając nieprawidłowe doręczenie decyzji skarżący wyraził pogląd, że skoro awizo było w dniu 23 czerwca 2014 r., to termin do złożenia odwołania (błędnie nazwanego przez skarżącego skargą) powinien być liczony od 30 czerwca 2014 r., a zatem upłynąłby dopiero w dniu 14 lipca 2014 r. Zwrócił też uwagę na nieznaczne przekroczenie terminu. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom legalności, w kryteriach której przeprowadzana jest sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.). Organ odwoławczy procedował stosownie do wiążącej oceny prawnej i wskazań zawartych w wyroku z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 1396/14. W dniu 23 lipca 2015 r. wydał najpierw postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, w którym ocenił kwestię prawidłowości doręczenia decyzji I instancji i kwestię uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Dlatego też zagadnienia te nie mogą być przedmiotem ponownych rozważań w sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, które zresztą byłoby bezprzedmiotowe, gdyby organ nie wydał postanowienia o uchybieniu terminu. Natomiast w tej sprawie kluczowy był problem uprawdopodobnienia przez skarżącego, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Powołuje się on tymczasem wyłącznie na okoliczności związane właśnie z prawidłowością doręczenia decyzji, co z podanych powodów jest bezskuteczne. Dodać można, że sprawa uchybienia terminu rozpoznana została w odrębnym postępowaniu sądowym o sygn. akt IV SA/Gl 944/15, w którym skarga została odrzucona, a wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia – oddalony. Jedynie ubocznie można zauważyć, iż wywody skarżącego o zwiewaniu awiz są abstrakcyjne, zwłaszcza wobec niepodważonej przez niego adnotacji na dowodzie doręczenia decyzji o pozostawieniu zawiadomienia o przesyłce w oddawczej skrzynce pocztowej. Oczywiście błędne jest także rozumienie przez skarżącego terminów według zasad art. 44 Kpa. Mimo dwukrotnego awizowania uznaje on doręczenie za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu przechowania przesyłki w placówce pocztowej, a zatem termin do dokonania czynności procesowej (odwołania) należy liczyć od dnia następnego po dacie pierwszego awiza. Dla skarżącego termin ten upłynął w dniu 26 czerwca 2014 r., co już przesądzono w poprzednim wyroku z dnia 24 lutego 2015 r. Ponieważ skarżący nie podał innych przyczyn uchybienia terminu, to odmowa jego przywrócenia była zgodna z art. 58 § 1 Kpa. Z tych względów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) orzeczono, jak w sentencji. ec