IV SA/Gl 95/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Przewodniczący sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na pismo Wojewody Ś. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie skargi na działanie Ś. Urzędu Wojewódzkiego postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę Skarżący pismem procesowym z dnia [...]r. wniósł, za pośrednictwem Wojewody Ś., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na "decyzję" wydaną przez Wojewodę Ś. z dnia [...]r. Nr [...]. Wojewoda Ś. pismem procesowym z dnia [...]r. wystąpił o oddalenie skargi. Skarżący natomiast pismem z dnia [...]r. przekazał uzupełnienie do wniesionej skargi i ustosunkował się do odpowiedzi Wojewody Ś. Jak wynika z treści pisma skarżącego z dnia [...]r. wnosi on skargę na "decyzję" Wojewody Śl. z dnia [...]r. Do rozważenia pozostaje charakter prawny wyżej wymienionej "decyzji" Wojewody Ś. Na wstępie należy zaznaczyć, że w dniu [...]r. Wojewoda Ś. wydał dwa dokumenty o tym samym numerze, z tym że jeden został skierowany do Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w C., a drugi bezpośrednio do skarżącego. Z treści skargi wynika, że skarżący wnosi skargę na dokument skierowany do niego, który w swojej skardze określa nazwą "decyzja". Z treści dokumentu skierowanego do skarżącego wynika, że stanowi on wyjaśnienie motywów jakimi kierował się organ administracji przekazując sprawę skarżącego do Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w C. W tej sytuacji prawnej i faktycznej należy uznać, że od strony merytorycznej oba dokumenty stanowią jedną całość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zauważa, że z dniem 1 stycznia 2004 r. zmianie uległ stan prawny dotyczący sposobu przekazywania żądań strony w postępowaniu administracyjnym, gdy zostało ono skierowane do niewłaściwego organu. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 65 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Równocześnie stosownie do postanowień art. 66 § 3 i 4 Kodeksu postępowania administracyjnego jeżeli, podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ do którego wniesiono podanie, zwraca je wnoszącemu, a zwrot następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Jednocześnie organ administracji nie może zwrócić podania, z tej przyczyny, że w sprawie właściwy jest sąd powszechny, jeżeli w tej sprawie sąd uznał się za niewłaściwy. Dokumenty wydane przez Wojewodę Ś. z dnia [...] r. nie uwzględniają wprowadzonej zmiany, ponieważ przekazanie sprawy zgodnie z właściwością do Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w C. nie nastąpiło w formie postanowienia, zawierającego pouczenie o przysługujących środku odwoławczym lecz przy zastosowaniu sposobu działania obowiązującego do 31 grudnia 2003 r. to jest w formie pisma informującego. W orzecznictwie sądownictwa administracyjnego utrwalony jest pogląd, że o charakterze aktu prawnego nie decyduje jego nazwa lecz zawartość merytoryczna, zatem dokumenty Wojewody Ś. z [...]r. uznać należy za postanowienie wydane w trybie art. 65 Kodeksu postępowania administracyjnego, na które to przysługuje zażalenie do właściwego organu wyższego stopnia. Wadliwości wydanego przez Wojewodę Ś. postanowienia, nie mogą w negatywny sposób wpływać na sytuację prawną skarżącego, jednakże nie dają one także podstaw prawnych tutejszemu Sądowi do podjęcia merytorycznej oceny rozstrzygnięcia podjętego przez organ administracji. Stosownie do postanowień art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zgodnie z art. 52 § 2 wyżej wymienionej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W świetle przytoczonego powyżej przepisu, skarżący zobowiązany jest w pierwszej kolejności do wyczerpania toku instancji, co w rozpatrywanej sprawie oznacza zwrócenie się do organu wyższego stopnia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i złożenie takowego. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu skarżący będzie uprawniony do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W świetle treści skargi strony oraz przedstawionych działań podjętych przez sąd administracyjny skarga podlega odrzuceniu, ponieważ wyczerpane zostały przesłanki odrzucenia przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), gdyż wniesiono skargę na postanowienie organu administracji w sytuacji, gdy nie wyczerpane zostały środki zaskarżenia. Wobec powyższego należało skargę odrzucić.