IV SA/Gl 951/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; W treści pisma procesowego datowanego na [...]r. M.K. wniósł o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Wobec faktu, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia [...]r. skarżącego wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. M.K. nadesłał rzeczony formularz w dniu [...]r. precyzując, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie adwokata, a nadto także zwolnienie od kosztów sądowych. Równocześnie strona zadeklarowała, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się z alimentów w kwocie 200 zł oraz ze "świadczeń z MOPS", w wysokości 444 zł. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku, skarżący nadesłał kopię decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. o przyznaniu mu zasiłku stałego z pomocy społecznej w wysokości 444 zł miesięcznie oraz kopię wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia [...]r., na mocy którego zasądzono na jego rzecz alimenty w kwocie 200 zł miesięcznie. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Na wstępie należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na decyzję administracyjną orzekającą o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Tymczasem z art. 239 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wynika, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wnioskujący korzysta więc ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie jego wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku M.K. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on rzeczony wymóg. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, z kolei przedłożone przezeń w toku postępowania dokumenty źródłowe potwierdzają, że jedynym źródłem utrzymania są dla niego alimenty w kwocie 200 zł oraz zasiłek stały z pomocy społecznej w wysokości 444 zł. W tym stanie rzeczy uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób przekonujący, że opłacenie należności związanych z udziałem w sprawie adwokata znacznie przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.