IV SA/Gl 955/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie należności przedemerytalnych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Zastępca Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w S., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta S. odmówił M. T. przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] 2006 r. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji przywołano treść art. 150a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), zgodnie z którym prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2. Prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Przytoczono również treść art. 37j ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r., Nr 6, poz. 56) na mocy którego zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W konkluzji organ I instancji stwierdził, iż na podstawie przedłożonych przez stronę dokumentów ustalono, że strona na dzień 31 grudnia 2001 r. nie spełnia warunków koniecznych do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, gdyż nie spełnia wymogów niezbędnych do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku - w okresie od [...] 2001 r. do [...] 2003 r. M. T. był bowiem zatrudniony, a także nie udowodnił okresu uprawniającego do emerytury wynoszącego łącznie 35 lat lub 30 lat, w tym co najmniej 15 lat prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W odwołaniu od powyższej decyzji strona wniosła o ponowne rozpoznanie jej wniosku i przytoczyła treść art. 150 a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wskazując, że ustawodawca uzależnił przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego od spełnienia przed dniem 12 stycznia 2002 r. wymienionych w tym przepisie wymogów. Dalej M. T. podniósł, że pierwszy z wskazanych wymogów niewątpliwie spełnia, gdyż, jak wynika z decyzji Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w S. z dnia [...] r. status bezrobotnego uzyskał w dniu [...] 2000 r., a utracił go (w związku z podjęciem zatrudnienia) z dniem [...] 2001 r. (co potwierdza decyzja właściwego organu z dnia [...] r.). Odnośnie drugiego z wymogów, związanego ze stażem pracy M. T. wskazał, że był zatrudniony w "A" S.A. w likwidacji w okresie od [...] r. do [...] r. (co potwierdza przedłożone świadectwo pracy), a więc okres zatrudnienia przekroczył 30 lat i obejmował ponad [...] lat pracy (w okresie od [...] r. do [...] r.) na Wydziale [...] w akordowym systemie wynagradzania, co wiązało się z uciążliwymi warunkami pracy (okoliczność potwierdzono stosownym zaświadczeniem wydanym przez pracodawcę). Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] r. utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy opisał na wstępie stan faktyczny sprawy, akcentując, że strona została zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. w dniu [...] r., uzyskując status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] 2000 r. Następnie w wyniku wyczerpania okresu pobierania zasiłku strona utraciła prawo do tego świadczenia, a w dalszej kolejności – w związku z podjęciem zatrudnienia utraciła w dniu [...] 2001 r. status osoby bezrobotnej. W dniu [...] 2006 r. M. T. złożył w organie zatrudnienia wniosek o przyznanie "wcześniejszych świadczeń emerytalnych". Dalej organ odwoławczy przytoczył treść art. 150 a ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu i wskazał, iż ustawodawca uzależnił przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego od spełnienia warunków do ich nabycia, wynikających z przepisów o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. Odnosząc opisany stan prawny do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy organ odwoławczy stwierdził, że M. T. nie spełnia przesłanek do uzyskania zasiłku przedemerytalnego. Podkreślono, że strona wykazała wprawdzie okres zatrudnienia wynoszący [...] lat, [...] miesiące i [...] dzień, nie udokumentowała jednakże okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, a nadto w dniu 31 grudnia 2001 r. nie posiadała statusu osoby bezrobotnej ani uprawnienia do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż w okresie od [...] 2001 r. do [...] 2003 r. była zatrudniona. W konkluzji uzasadnienia decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że skoro M. T. nie spełnia przesłanek wymienionych w art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r.), to brak jest podstaw do przyznania stronie zasiłku przedemerytalnego na mocy art. 150 a ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zaakcentowano także, iż bezspornie jedną z przesłanek przyznania zarówno zasiłku przedemerytalnego, jak i świadczenia przedemerytalnego jest uzyskanie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, której to M. T. nie spełniał, gdyż w dniu 31 grudnia 2001 r. był zatrudniony. W skardze na powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, M. T. wniósł o ponowne rozpoznanie wniosku o "wydanie świadczeń przedemerytalnych". W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił argumentację analogiczną jak w odwołaniu, akcentując ponownie, że wykonywana przez ponad [...] lat praca w akordowym systemie wynagradzania była zatrudnieniem w uciążliwych warunkach, a w [...] 2000 r. strona uzyskała status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku dla bezrobotnych (utrata tego statusu nastąpiła w [...] 2001 r. na skutek podjęcia zatrudnienia). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 28 czerwca 2007 r. skarżący podtrzymał skargę w całości i ponownie oświadczył, że pracował w szczególnych warunkach, jednakże stosowna adnotacja potwierdzająca tę okoliczność nie została zawarta w świadectwie pracy, a strona nie skorzystała z możliwości ubiegania się o jego uzupełnienie. M. T. wyjaśnił także, że decyzja z [...] r. jest ostatnim rozstrzygnięciem o jego statusie bezrobotnego i po tej dacie nie rejestrował się nigdy w Powiatowym Urzędzie Pracy, gdyż kontynuuje zatrudnienie na podstawie umowy zlecenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej. Obejmuje ona zarówno przestrzeganie przez organ administracyjny przepisów prawa materialnego, jak i przepisów proceduralnych. Jak wynika z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne badają przede wszystkim czy kwestionowane decyzje wydane w toku postępowania administracyjnego nie uchybiają przepisom prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz przepisom prawa procesowego w stopniu dającym podstawę do wznowienia postępowania lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W zależności od rodzaju stwierdzonego naruszenia prawa – sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Zakres kognicji sądów administracyjnych obejmuje również kontrolę, czy zaskarżone rozstrzygnięcia organów administracji publicznej nie są dotknięte kwalifikowaną wadą prawną skutkującą ich nieważnością, a więc czy nie zachodzą przesłanki określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, który rozpoznając wniosek M. T. z dnia [...] r. o " przyznanie wcześniejszych świadczeń emerytalnych" odmówił przyznania stronie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Wyjaśnić należy na wstępie, że wspomniany zasiłek przedemerytalny wprowadzony został nowelizacją ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r., Nr 6, poz. 56 ze zm.), zawartą w ustawie z dnia 12 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 147, poz. 687). We wprowadzonym wymienioną powyżej nowelizacją art. 37 j ust. 1 ustawodawca określił, że zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: 1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub 2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Następnie poprzez zapis art. 1 pkt 35 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 89, poz. 973) wprowadzono wymóg, aby okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, uwzględniano wyłącznie po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji, zgodnie z wymogami określonymi w odrębnych przepisach, bądź na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu. Art. 37l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 r.) stanowił, że do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego zaliczano okres aktualnie pobieranego zasiłku dla bezrobotnych lub odpowiednio zasiłku przedemerytalnego. Zgodnie z dyspozycją art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz.U. Nr 154, poz. 1793) art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu obowiązywał do 31 grudnia 2001 r. W art. 11 ust. 2 wspomnianej ustawy zmieniającej zagwarantowano nabycie i zachowanie prawa do zasiłku przedemerytalnego na dotychczasowych zasadach tym osobom, które zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed dniem 1 stycznia 2002 r. i spełniały warunki do nabycia tego świadczenia. Kolejną nowelizacją ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (wprowadzoną ustawą z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. z 2003 r., Nr 6, poz. 65) przedłużono możliwość skorzystania z instytucji zasiłku przedemerytalnego. W art. 3 wskazanej ustawy nowelizującej wskazano, że prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia. Oznaczało to, że osoby, które posiadały status bezrobotnego z prawem do zasiłku w okresie do 31 grudnia 2001 r. oraz określony w art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu staż pracy, mogły wystąpić z wnioskiem o przyznanie im prawa do zasiłku przedemerytalnego. Bezsporne jest przy tym, że uwzględnieniu podlegały wyłącznie wnioski złożone przez osoby, które spełniały wymogi przyznania im statusu osoby bezrobotnej, gdyż wyłącznie tym podmiotom ustawa ta przyznawała prawo do korzystania ze świadczeń objętych jej regulacją. Uregulowanie uprawnień osób bezrobotnych, pobierających zasiłek dla bezrobotnych przed 31 grudnia 2001 r., których sytuacja w związku z treścią art. 37l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r. mogła być oceniana jako ekspektatywa prawa do zasiłku przedemerytalnego, którego realizacja uzależniona była wyłącznie od upływu ściśle określonego czasu, w którym podmioty te pobierały przyznany im zasiłek dla bezrobotnych nastąpiło dopiero poprzez ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 164, poz. 1366), którą wprowadzono do wymienionej ustawy art. 150 a. Stanowi on (w ust. 1), że prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniła warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2, zgodnie z którym prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. nie spełniła warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego uzyskałaby prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Wskazać zatem należy, iż regulacja wynikająca z art. 150 a ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy obejmuje wyłącznie osoby, które spełniły łącznie wszystkie przesłanki materialnoprawne określone w art. 37 j z uwzględnieniem art. 37l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w jej brzmieniu na dzień 31 grudnia 2001 r., a zatem miałyby pełne prawo skorzystać z prawa do zasiłku przedemerytalnego, gdyby złożyły wniosek w czasie obowiązywania wskazanych norm prawnych. Analizowana norma prawna nie dotyczy natomiast tych podmiotów, które warunki do nabycia zasiłku przedemerytalnego spełniły po 12 stycznia 2002 r., tj. w okresie, w którym ta instytucja prawna uległa likwidacji. Nowelizacja wprowadzona poprzez art. 1 pkt 76 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 164, poz. 1366) stanowi, że osoba, o której mowa w art. 150 a ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy może złożyć wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego do dnia 28 lutego 2006 r., do właściwego dla jej miejsca zamieszkania powiatowego urzędu pracy. Odnosząc opisane powyżej regulacje prawne do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wskazać należy na wstępie, że wniosek strony obejmujący "przyznanie wcześniejszych świadczeń emerytalnych" złożono w dniu [...] r., a zatem z zachowaniem wspomnianego wyżej terminu. Bezsporne jest również w sprawie, że do dnia 31 grudnia 2001 r. strona legitymowała się okresem zatrudnienia w ramach umowy o pracę w "A" S.A. w S. trwającym od dnia [...] r. do [...] r., sześciomiesięcznym okresem pobierania zasiłku dla bezrobotnych (który zakończył się w [...] 2001 r.) oraz odpowiednim okresem pracy na umowę zlecenie, podjętej w [...] 2001 r. Wymienione okresy nie stanowią łącznie okresu 35 lat, a więc pominąć można kwestię czy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, który zakończył się przed 31 grudnia 2001 r., a także okres pracy na umowę zlecenie (który zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jest zaliczany do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych, pod warunkiem że podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia) mogą być zaliczone do okresu, o którym mowa w art. 37 j ust. 1 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Bezsporne jest, że skarżący udokumentował ponad 30-letni okres zatrudnienia w ramach stosunku pracy, a zatem spełnione został jeden z wymogów, o którym mowa w art. 37 j ust. 1 pkt 2 wspomnianej ustawy. Wskazać jednak należy, że strona nie udokumentowała, że w jakimkolwiek okresie swojego zatrudnienia pracowała w szczególnych warunkach albo w szczególnym charakterze. Zgodnie bowiem z art. 37 j ust. 1 a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, o których mowa w ust. 1, są uwzględniane po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji, zgodnie z wymogami określonymi w odrębnych przepisach, bądź na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu. Na mocy § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) okresy pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Bezsporne jest, że w świadectwie pracy dokumentującym okres zatrudnienia skarżącego w "A" S.A. w S. nie zawarto żadnych adnotacji dotyczących pracy w szczególnym charakterze czy w szczególnych warunkach. Na marginesie, abstrahując od kwestii wymogów formalnych związanych z udokumentowaniem tych okoliczności poza świadectwem pracy, wskazać trzeba, że zatrudnienie w akordowym systemie wynagradzania nie jest pracą w szczególnych warunkach ani pracą w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów emerytalnych. Reasumując stwierdzić należy, iż organy obu instancji zasadnie odmówiły przyznania stronie zasiłku przedemerytalnego. Dyspozycja art. 150 a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie mogła stanowić podstawy przyznania M. T. tego świadczenia, gdyż skarżący, który w [...] 2001 r. podjął pracę zarobkową i kontynuował ją przez kolejne lata nie mógł posiadać w dniu 31 grudnia 2001 r. statusu osoby bezrobotnej. Nie spełniał również żadnej z przesłanek wskazanych w art. 37 j ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, gdyż nie udokumentował, że jego łączny staż pracy wynoszący znacznie mniej niż 35 lat obejmował 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Odnotować trzeba, iż wniosek skarżącego obejmował "przyznanie wcześniejszych świadczeń emerytalnych", a więc dotyczył nie tylko zasiłku przedemerytalnego. Poddaną kontroli sądu w niniejszej sprawie decyzją Wojewody [...] utrzymano w mocy decyzję, w której organ I instancji rozstrzygnął wyłącznie o uprawnieniu M. T. do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wspomniano co prawda o uprawnieniach strony do świadczenia przedemerytalnego, jednakże rozpoznanie skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie ograniczone jest do badania zasadności odmowy przyznania stronie zasiłku przedemerytalnego, a jakiekolwiek rozważania Sądu dotyczące uprawnień skarżącego do świadczenia przedemerytalnego uznać należałoby za przedwczesne. Jak więc wykazano powyżej zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem Sąd, w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.