IV SA/Gl 955/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i okresowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu K.M. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem zł 60/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu; Postanowieniem wydanym w dniu 29 października 2014 r. starszy referendarz sądowy ustanowił dla skarżącej pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła radcę prawnego K.M. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi, zaś postanowieniem wydanym w dniu 22 czerwca 2015 r. przyznał wspomnianej pełnomocnik kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu - w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego. Następnie, w dniu 11 sierpnia 2015 r. radca prawny K.M. wniosła skargę kasacyjną od przywołanego wyżej wyroku zarzucając temu orzeczeniu naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego. W treści rzeczonej skargi kasacyjnej pełnomocnik strony zażądała przyznania kosztów udzielonej pomocy prawnej według norm przepisanych oświadczając, iż koszty te są nieopłacone przez skarżącą. Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2017 r. (sygn. akt I OSK 3072/15) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu (karta nr 133 akt sprawy), na rozprawie przed tym Sądem nikt się nie stawił. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W pierwszej kolejności należy raz jeszcze zaznaczyć, że kwestia kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie przez wnioskującą w postępowaniu sądowym pierwszej instancji została już prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 22 czerwca 2015 r. Przedmiotem niniejszego postanowienia jest zatem jedynie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez wyżej wymienioną w dalszym toku niniejszej sprawy, a mianowicie kosztów sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku. Odnosząc się do tego wniosku trzeba podnieść, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i z mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało wszczęte w dniu 26 sierpnia 2014 r., z kolei zakończenie postępowania przed sądem pierwszej instancji (czyli wydanie przez tutejszy Sąd wyroku) nastąpiło 17 czerwca 2015 r. Oba te fakty miały miejsce przed wejściem w życie obydwu przywołanych rozporządzeń, które zaczęły obowiązywać odpowiednio od 1 listopada 2016 r. oraz od 1 stycznia 2016 r. W tym stanie rzeczy, podejmując niniejsze rozstrzygnięcie zastosowano przepisy dotychczasowe, czyli unormowania jeszcze wcześniejszego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Mając na względzie powyższe, pełnomocnikowi skarżącej przyznano kwotę 147,60 zł, należną zgodnie z § 15 przywołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. z tytułu wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej ustalonego na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego aktu wykonawczego jako 50 % stawki minimalnej wskazanej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c), w kwocie 120 zł, którą podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 przedmiotowego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 27,60 zł; Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.