IV SA/Gl 957/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2011 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego w K. z dnia [... Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać adwokat L.G.– L. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał H. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika w osobie adwokat L. G. – L., która reprezentowała stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. W piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 15 listopada 2011r. Sąd oddalił skargę H.K. na opisaną w sentencji decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwane dalej rozporządzeniem. W myśl § 19 tegoż rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych i niezbędne, udokumentowane wydatki. Wedle §18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi L.G. – L. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. Wysokość stawki przyjęto według zasad określonych w § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia. W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.