IV SA/Gl 958/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu postanawia: ustanowić dla strony skarżącej radcę prawnego z urzędu. Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2018 r. Sąd oddalił skargę na ww. decyzję Wojewody Śląskiego. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika procesowego z urzędu. Na druku urzędowego formularza PPF sprecyzował, że domaga się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku opisał przebieg sprawy i swoje stanowisko. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i posiada spółdzielcze mieszkanie własnościowe o powierzchni 51 m2. Jest on osobą długotrwale bezrobotną, nie posiada żadnego majątku, oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej kwotę 5.000 zł. Na formularzu wnioskodawca oświadczył, że zalega z opłatami czynszu, prądu i wody – na łączną kwotę około 2.000 zł. Na jego miesięczny dochód składa się kwota około 350 zł z tytułu częściowego wynajmu mieszkania. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie wzięto pod uwagę materiały nadesłane przez skarżącego do równolegle toczącej się sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 676/17. Do sprawy tej skarżący nadesłał pismo procesowe datowane na dzień 29 kwietnia 2018 r. W piśmie tym wnioskodawca podkreślił, że opiekuje się schorowanym, niepełnosprawnym bratem. Jednak, co istotne, wraz z tym pismem nadesłał kopie decyzji administracyjnych, na podstawie których pobiera zasiłek okresowy, w kwocie 317 zł miesięcznie – od lutego do kwietnia 2018 r., zasiłek celowy, w wysokości 150 zł oraz korzysta z jednego posiłku dziennie wydawanego przez jadłodajnię – w okresie od 26 lutego do 30 czerwca 2018 r. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Dla porządku zaznaczyć należy, że w sprawach z zakresu statusu bezrobotnego i zasiłków, zgodnie z regulacją art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a., strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, przyjąć należało, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie ustanowienia pełnomocnika procesowego z urzędu. W tym stanie rzeczy, odnosząc się do wniosku W. W., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stwierdzić należy, że skarżący w sposób dostatecznie jasny wykazał aktualną sytuację majątkową swojego gospodarstwa domowego. Przy rozpoznawaniu wniosku złożonego w niniejszej sprawie uwzględniono materiały źródłowe dołączone do akt w sprawie o sygn. akt: IV SA/Gl 676/17. Z oświadczeń wnioskodawcy wynika, że nie posiada żadnych zasobów finansowych, ani majątku łatwego do spieniężenia. Z nadesłanych decyzji administracyjnych wynika, że jedynym źródłem utrzymania są dla niego świadczenia z pomocy społecznej, a mianowicie zasiłek okresowy, zasiłek celowy, pomoc w formie posiłku (trzy decyzje administracyjne). Brak jest jednocześnie jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, aby dane te uległy w ostatnim czasie zmianie, a ściślej, aby jego sytuacja majątkowa poprawiła się. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał w sposób dostateczny, że jego sytuacja majątkowa rzeczywiście uniemożliwia mu ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego we własnym zakresie. Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.