IV SA/Gl 961/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-10-24
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, osoba w podeszłym wieku, schorowana i niepełnosprawna, utrzymująca się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Analiza jego sytuacji majątkowej i życiowej wykazała, że nie posiada on zasobów finansowych ani majątku, który mógłby spieniężyć, a jego dochody z zasiłków nie pozwalają na pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W związku z tym, sąd postanowił ustanowić dla skarżącego adwokata.Stan faktyczny
Skarżący A.G. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej zasiłku okresowego. Po wezwaniu przez sąd, skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, domagając się ustanowienia adwokata. Wskazał, że jest osobą samotnie gospodarującą, zamieszkującą w lokalu komunalnym, nieposiadającą zasobów pieniężnych ani wartościowych, utrzymującą się z zasiłku stałego i pielęgnacyjnego.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono adwokata dla skarżącego.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego;
W treści skargi z dnia 8 września 2014 r. A.G. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 7 października 2014 r. skarżący nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się ustanowienia adwokata (odrębnym pismem został poinformowany przez Sąd o tym, iż jest w niniejszej sprawie objęty ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych). W treści tego formularza oświadczył, że gospodaruje samotnie, zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 30 m2, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i utrzymuje się z zasiłku stałego kwocie 240 zł oraz z zasiłku pielęgnacyjnego, w wysokości 153 zł.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Odnosząc się do wniosku A.G. godzi się podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on przesłankę warunkującą uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, co potwierdzają dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy (patrz: m. in. aktualizacja wywiadu środowiskowego, uzasadnienie zaskarżonej decyzji, kopie innych decyzji o przyznaniu świadczeń) jest osobą w podeszłym wieku (71 lat), schorowaną, niepełnosprawną i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej.
W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że skarżący nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu, co mając na uwadze, postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło