IV SA/Gl 962/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi M.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego uchyla zaskarżone postanowienie i zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł. (słownie złotych: [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. decyzją z dnia [...], Nr [...], uchylił M.D. z dniem [...] decyzję własną z dnia [...] przyznającą mu zasiłek stały. Decyzja została doręczona stronie w dniu [...] po dwukrotnym jej awizowaniu. M.D. [...] złożył od powyższej decyzji odwołanie. Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...], stwierdzono uchybienie do wniesienia odwołania. W skardze z dnia [...] na powyższe postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M.D. domagał się zmiany niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia, jak również złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...], Nr [...], odmówiło M.D. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu stwierdziło, że strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Organ zaznaczył, iż strona podniosła okoliczność wyjazdu za granicę do dnia [...], w związku z wyjaśnieniem sprawy renty [...] podając przy tym adres w R.. Jednakże zgodnie z art. 41 Kodeksu postępowania administracyjnego w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. W razie zaniechania tego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowy adres ma skutek prawny. W niniejszej sprawie, zdaniem Kolegium, strona nie dopełniła tego obowiązku na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji. M.D. zaskarżył powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach domagając się jego zmiany. Wskazał, że wbrew ocenie organu uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie nastąpiło z jego winy, lecz z winy organu pierwszej instancji, który nie pouczył go o treści art. 41 K.p.a. Nadto skarżący powołał się na argumentację zawartą w piśmie z dnia [...], w którym podniósł między innymi, iż Kolegium rozstrzygnęło sprawę nie dając mu możliwości odpowiedzi na wezwanie o uprawdopodobnienie przez niego uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Organ po zapoznaniu się z zarzutami skargi oraz aktami sprawy stwierdził, że wezwanie do uprawdopodobnienia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zostało stronie doręczone, gdyż w dniu [...] skarżący złożył pismo, w którym wnioskował o nie doręczanie żadnych pism urzędowych w okresie wakacyjnym od dnia [...] do dnia [...], z powodu nieobecności w miejscu stałego zamieszkania. Wobec tego postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zostało wydane przedwcześnie, albowiem skarżący nie mógł odebrać wezwania z dnia [...] przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie skarżący złożył wniosek o zwrot poniesionych kosztów postępowania, w tym przejazdu do siedziby tut. Sądu w kwocie 2,- zł. (w jedną stronę). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z § 2 przywołanego przepisu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie jako p.p.s.a., Sąd uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z akt administracyjnych wynika bezsprzecznie, że zaskarżone postanowienie zostało wydane bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, albowiem organ uniemożliwił skarżącemu ustosunkowanie się do wezwania z dnia [...] w przedmiocie uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Natomiast z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż powodem odmowy przywrócenia terminu był właśnie brak uprawdopodobnienia braku winy w jego uchybieniu. W tym stanie sprawy, organ odwoławczy nie podjął wszystkich niezbędnych kroków do wyjaśnienia sprawy, czym dopuścił się naruszenia zasad określonych w art. 7 - 12 K.p.a. Bezspornie wezwanie z dnia [...] zostało doręczone skarżącemu po dwukrotnym awizowaniu w dniu [...], ale nie można uznać dokonanego doręczenia za prawidłowe, bowiem skarżący pismem z dnia [...], złożonym w siedzibie organu odwoławczego w tym samym dniu, złożył wniosek o nie doręczanie żadnej korespondencji w okresie wakacyjnym od dnia [...] do dnia [...], z powodu nieobecności w miejscu stałego zamieszkania (ul. W. w B.), z uwagi na wyjazd do S.. Skarżący poinformował również o jego tymczasowym adresie, który miał miejsce w S.. W konsekwencji, wobec jednoznacznej treści pisma skarżącego, wówczas gdy organ odwoławczy był poinformowany o tymczasowym adresie skarżącego, pomimo tego faktu, błędnie wydał zaskarżone postanowienie jeszcze przed otrzymaniem zwrotnego potwierdzenia odbioru przywołanego wezwania z dnia [...]. W rezultacie takiego postępowania skarżący nie mógł odebrać wezwania przed wydaniem zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia. Trafnym jest zatem zarzut skarżącego dotyczący dokonania błędnej wykładni przepisów prawa i naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy powinien dokonać prawidłowego ustalenia jej stanu faktycznego, który ma istotne znaczenie dla końcowego rozstrzygnięcia zasadności złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu. Ustalenia te powinny być dokonane z uwzględnieniem zasad postępowania administracyjnego, w szczególności tych określonych w art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. Z uwagi na powyższe rozważania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku i nie zawarł rozstrzygnięcia opartego o art. 152 p.p.s.a., bowiem jest ono obligatoryjne tylko w przypadku, gdy zaskarżony akt nadaje się ze swej istoty do wykonania, co nie miało miejsca w rozpoznawanej sprawie. Natomiast o kosztach Sąd orzekł, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 p.p.s.a.