IV SA/Gl 966/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku dla opiekuna w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu I. G. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć zł 20/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu; Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r. starszy referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, ustanawiając dla niego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Izba Radców Prawnych w Katowicach wyznaczyła radcę prawnego I. G. W dniach 29 lutego oraz 29 marca 2016 r. wspomniana pełnomocnik przeglądała akta niniejszej sprawy, z kolei w piśmie procesowym datowanym na 4 kwietnia 2016 r. wniosła o stwierdzenie nieważności ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji zapadłej w pierwszej instancji, a także o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, iż koszty nie zostały zapłacone. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie, zaś w dniu 26 października 2017 r. wydał postanowienie o jego podjęciu. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 9 kwietnia 2018 r. radca prawny I. G. wniosła i wywiodła jak w skardze. Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję pierwszoinstancyjną. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715 ze zm.), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i z mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało wszczęte w dniu 14 września 2015 r., czyli przed wejściem w życie obydwu przywołanych rozporządzeń, które zaczęły obowiązywać odpowiednio od 1 listopada 2016 r. oraz od 1 stycznia 2016 r. W tym stanie rzeczy, podejmując niniejsze rozstrzygnięcie zastosowano przepisy dotychczasowe, czyli unormowania jeszcze wcześniejszego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Mając na względzie powyższe, pełnomocnik skarżącego przyznano kwotę 295,20 zł, należną jej zgodnie z § 15 przywołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., na co składa się wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w kwocie 240 zł wynikającej z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia, którą to kwotę podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 wspomnianego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 55,20 zł. Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.