IV SA/Gl 967/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez T. N. odwołania od decyzji Naczelnika Wydziału Administracyjno-Gospodarczego Urzędu Miasta, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta, orzekającej o nienależnym świadczeniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego eksponującej naruszenie przepisów prawa materialnego i prawa procesowego oraz domagającej się uchylenia tego aktu oraz decyzji organu pierwszej instancji, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do brzmienia art.61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po myśli art.61 § 3 tej ustawy Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od zasady, że wniesienie skargi nie ma wpływu na wykonalność decyzji. Cytowany przepis zawiera tylko dwa przypadki pozwalające na uwzględnienie żądania. Jednakowoż skarżąca nie naprowadza żadnych okoliczności motywujących przedmiotowy wniosek. Tymczasem obowiązek wykazania ustawowych przesłanek wstrzymania wykonalności decyzji spoczywa na stronie, bowiem wyraźnie postanowiono w cytowanym przepisie, iż wstrzymanie wykonalności odbywa się wyłącznie na wniosek, a nie z urzędu. W ocenie Sądu nie zachodzi realna obawa przed powstaniem znacznej szkody w wyniku wykonania zaskarżonego postanowienia, brak też jest obawy przed spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków w takiej sytuacji. Kwestionowane w sprawie rozstrzygnięcie przecież stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zatem nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków mogących wywołać te okoliczności. Podczas gdy z reguły wstrzymanie dotyczy tylko takich rozstrzygnięć, które łączą się z pewnymi zobowiązaniami podlegającymi realizacji. Zdaniem Sądu należy zgodzić się z poglądem, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie podlega w ogóle wykonaniu, w szczególności zaś w postępowaniu egzekucyjnym. Na marginesie można jeszcze tylko dodać, że w ocenie Sądu nie jest dopuszczalne orzekanie o wstrzymaniu decyzji pierwszoinstancyjnej, toteż zarówno rozpoznawany obecnie wniosek, jak i niniejsze postanowienie, nie mogą dotyczyć decyzji z dnia [...]. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy powołanego przepisu, orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.