IV SA/Gl 969/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-09-28

Skład orzekający: Stanisław Nitecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata powinien zostać uwzględniony, jeśli strona przebywa w zakładzie karnym, nie jest zatrudniona i dysponuje minimalnymi środkami finansowymi, a pierwotnie nie uzupełniła dokumentacji z powodu braku możliwości jej uzyskania od administracji zakładu karnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny, rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, powinien uwzględnić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jeśli strona odbywa karę pozbawienia wolności, nie jest zatrudniona i dysponuje minimalnymi środkami finansowymi, co potwierdzają przedłożone dokumenty. Brak możliwości uzupełnienia dokumentacji z powodu przeszkód natury faktycznej (pobyt w zakładzie karnym) nie powinien stanowić podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Referendarz sądowy odmówił R. K. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z powodu nieprzedłożenia dokumentów obrazujących jego sytuację finansową. Skarżący wniósł sprzeciw, wskazując, że nie uzupełnił dokumentacji, ponieważ przebywa w zakładzie karnym i nie otrzymał wymaganych dokumentów od jego administracji. Do sprzeciwu dołączył zaświadczenie o braku zatrudnienia i kwocie 10,40 zł na koncie.
Rozstrzygnięcie
Postanowienie referendarza sądowego WSA w Gliwicach z 21 sierpnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 969/17 zostało zmienione i przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

1 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2018 r. 1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach 2 W składzie następującym: 3 Przewodniczący sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. K. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W Gliwicach z dnia 21 sierpnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 969/17 w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia zmienić postanowienie referendarza sądowego WSA w Gliwicach z 21 sierpnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 969/17 i przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata Postanowieniem z 21 sierpnia 2018 r. referendarz sądowy odmówił R. K. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W motywach rozstrzygnięcia przywołał obowiązujące unormowania prawne w zakresie prawa pomocy, a następnie wskazał, iż skarżący został zobligowany do przedłożenia dokumentów obrazujących jego sytuacje finansową. Ze wskazanego obowiązku skarżący w wyznaczonym terminie nie wywiązał się, tym samym nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Z postanowieniem tym nie zgodził się skarżący, który wniósł sprzeciw do Sądu. W sprzeciwie tym wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i podkreślił, iż nie uzupełnił żądanych dokumentów ponieważ nie otrzymał ich z administracji zakładu karnego, w którym przebywa. Do sprzeciwu dołączył zaświadczenie, z którego wynika, że przebywając w zakładzie karnym nie jest zatrudniony , a na jego koncie jest zgromadzona kwota 10,40 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż w myśl art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania pomocy prawnej, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w wyżej wymienionym § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu i rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Z akt zalegających w sprawie wynika, że skarżący odbywa karę pozbawienia wolności i nie wykonuje żadnej pracy oraz nie dysponuje praktycznie żadnymi środkami finansowymi, co znajduje potwierdzenie w zaświadczeniu wystawionym przez Głównego Księgowego Zakładu Karnego w G. z [...]. Skoro skarżący nie dysponuje środkami finansowymi umożliwiającymi samodzielne opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, to wyczerpane są przesłanki uwzględnienia jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 260 § 1 i 3 w związku z art. 259 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło