IV SA/Gl 973/08

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-04-17

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wykazała w sposób wystarczający, że nie posiada środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania, aby uzyskać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie wykazała w sposób wystarczający, że nie posiada środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania, co jest warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Przedłożone dokumenty finansowe wykazały zysk netto i aktywa pieniężne, a brak było dowodów na brak środków na rachunku bankowym, mimo wezwań sądu i przedłużania terminu.
Stan faktyczny
Spółka A Sp. z o.o. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym. Mimo wezwań sądu, spółka nie przedstawiła w sposób wystarczający dowodów na brak środków na pokrycie kosztów, w tym wyciągów bankowych potwierdzających blokadę konta. Przedłożone dokumenty finansowe wykazały zysk i aktywa pieniężne. Sąd uznał, że spółka nie wykazała swojej trudnej sytuacji finansowej.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy, w kwestii wniosku o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy; W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, A Sp. z o.o., działająca przez pełnomocnika, będącego jej pracownikiem – W. S., nadała do Sądu pismo procesowe datowane na [...], w którym wniosła o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonej opłaty. Z uwagi na fakt, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 2 lutego 2009 r. stronę wezwano do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Skarżąca Spółka nadesłała wspomniany formularz w dniu [...], precyzując, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu podniesiono, iż konto bankowe strony zostało zablokowane w wyniku "działań U. K. S. w K. oraz komornika sądowego w P.". Równocześnie podano, że skarżący podmiot osiągnął w ostatnim roku obrotowym zysk w kwocie [...], wysokość jego kapitału zakładowego to [...], zaś wartość środków trwałych według bilansu na ostatni rok wyniosła [...]. Stan środków pieniężnych na rachunku bankowym strony na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku określony został jako "0,-" zł. Ponieważ oświadczenia zawarte we wniosku uznano za niewystarczające, wezwaniem z dnia 27 lutego 2009 r., skarżącą wezwano o nadesłanie dokumentów potwierdzających okoliczności, na które się powołała. W treści wezwania wyznaczono termin 7 dni licząc od daty jego doręczenia. Rzeczony termin był dwukrotnie przedłużany, na prośbę Spółki wyrażoną w jej pismach z dnia [...] oraz z dnia [...]. W odpowiedzi wnioskodawczyni w dniu [...] nadesłała kopię sprawozdania finansowego za rok 2008 (bilans, rachunek zysków i strat oraz informacja dodatkowa), kopie deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za miesiące: wrzesień, październik, listopad, i grudzień 2008 r. oraz styczeń i luty 2009 r., kopie zeznań CIT-8 za lata 2007 i 2008 a także tabele amortyzacyjne posiadanych środków trwałych. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku A Sp. z o.o. należy w pierwszej kolejności przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §2 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Brzmienie przywołanego unormowania nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą uwarunkowania przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy. Godzi się także przyjąć, że ustawodawca formułując ten przepis, użył terminu "wykazać" w znaczeniu udowodnić, przedstawić coś w sposób przekonywujący, pokazać, unaocznić (por. Słownik języka polskiego pod red. naukową prof. dr Mieczysława Szymczaka, tom III, Wydawnictwo Naukowe PWN Sp. z o.o. Warszawa 1978, wydanie IX 1994 r., s. 805). W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy nie uzasadniają uwzględnienia zgłoszonego żądania. Trzeba bowiem podkreślić, iż przedłożone przez stronę dokumenty źródłowe nie potwierdzają, aby znajdowała się ona w trudnej sytuacji finansowej. Mianowicie, z jej bilansu sporządzonego na dzień 31 grudnia 2008 r. wynika, iż w roku 2008 osiągnęła zysk netto w wysokości [...] a przede wszystkim to, że posiadała środki i aktywa pieniężne w wysokości [...] (w tym środki w kasie i na rachunku bankowym w wysokości [...] oraz "inne aktywa pieniężne" w kwocie [...]). Równocześnie w treści wniosku (rubryka nr 9 formularza "PPPr") skarżący podmiot wskazał wprawdzie, że na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku (to jest na koniec stycznia 2009 r.) nie posiadał jakichkolwiek środków finansowych na rachunkach bankowych. Należy jednak zaakcentować, iż fakt ten nie został w żaden sposób udokumentowany. Pomimo wyraźnego wezwania zawartego w piśmie z dnia 27 lutego 2009 r. Spółka A nie przedłożyła bowiem wyciągu bankowego obrazującego operacje dokonane na tym rachunku w okresie ostatnich 3 miesięcy ani jakichkolwiek innych dokumentów mogących obrazować dane dotyczące tego konta (w tym na przykład potwierdzających fakt zajęcia omawianego rachunku). Warto tu zwrócić uwagę, że skarżąca Spółka dwukrotnie występowała z prośbą o przedłużenie terminu do nadesłania dokumentów, o które została wezwana w rzeczonym piśmie z dnia 27 lutego 2009 r. motywując swe żądanie między innymi "koniecznością aktualizacji wyciągów z rachunków bankowych". Tymczasem pomimo, iż obie te prośby zostały uwzględnione (w efekcie czego termin uległ wydłużeniu do ponad miesiąca), wyżej wymieniona nie wykonała wspomnianego wezwania w zakresie dotyczącym udokumentowania stanu swego rachunku bankowego i dokonywanych na nim operacji. W świetle powyższego nie sposób przyjąć aby wnioskująca wykazała w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie posiada środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Tym samym uznano, że nie zachowała ona przesłanki, o której mowa w art. 246 §2 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło