IV SA/Gl 985/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-11-27

Skład orzekający: Beata Kalaga – Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zaświadczenie o ukończeniu studiów może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Zaświadczenie o ukończeniu studiów jest czynnością faktyczną, a nie decyzją administracyjną ani innym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. W związku z tym skarga na takie zaświadczenie jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Rektora Uniwersytetu A w K. z dnia [...] r., będące zaświadczeniem o ukończeniu studiów. Rektor Uniwersytetu A w K. wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na pismo Rektora Uniwersytetu A w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaświadczenia o ukończeniu studiów p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 400 zł (czterysta złotych) 5 Pismem z dnia 3 września 2017 r. M.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na "decyzję administracyjną w postaci zaświadczenia o ukończeniu studiów na Wydziale [...] Uniwersytetu A w K." z dnia [...]r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu A w K. wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i oraz 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu na pismo organu z dnia [...]r. stanowiące zaświadczenie o ukończeniu studiów na Wydziale [...] Uniwersytetu A. Zdaniem Sądu tak określony przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu aktów i czynności wskazanych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Należy podkreślić, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Sąd ten zobowiązany jest bowiem wyłącznie do kontroli pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej w zakresie wydawanych przez nie decyzji, postanowień, czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków, a także bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. (w szczególności w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a). Tymczasem zaświadczenie jest czynnością faktyczną, rodzajem dokumentu urzędowego, który nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Nie przysługuje też od niego żaden środek zaskarżenia, a można jedynie przeprowadzić przeciwko niemu przeciwdowód w postępowaniu administracyjnym, złożyć skargę powszechną w trybie skarg i wniosków lub żądać wydania nowego zaświadczenia od organu, który je wydał. Samo jednak zaświadczenie jako że nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega kontroli sądu administracyjnego, a osoba, która kwestionuje jego treść może dochodzić swego roszczenia drogą pośrednią, tj. wnioskować o ponowne wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia. Wobec powyższego wbrew twierdzeniom skarżącej zaświadczenie nie jest decyzją administracyjną. Trzeba podkreślić, że w przeciwieństwie do decyzji administracyjnej, zaświadczenie, zważywszy na jego charakter i funkcje, nie wiąże organu i może być zawsze uchylone lub zmienione, w sytuacji gdy dojdzie do zmiany faktów lub stanu prawnego (por. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt II GSK 186/11). Zaświadczenie jak wyżej wskazano stanowi czynność faktyczną, podczas gdy decyzja administracyjna jest czynnością prawną. Decyzje wydaje się po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ogólnego, w którym zmierza się do załatwienia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o prawach bądź obowiązkach stron. Postępowanie w sprawie wydania zaświadczeń nie jest skierowane na wywołanie bezpośrednich skutków prawnych i pozostaje bez wpływu na zakres praw i obowiązków stron. W związku z powyższym, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O wpisie od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono w pkt 2 orzeczenia. ----------------------- 3

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło