IV SA/Gl 989/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie rozłożenia na raty zaległości za lokal mieszkalny w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a: przyznać radcy prawnemu M.S. wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym podatek VAT w kwocie 55,20 zł. (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Postanowieniem Starszego referendarza sądowego z dnia 13 listopada 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Natomiast pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył pełnomocnika dla skarżącego w osobie radcy prawnego M.S. W piśmie z dnia 16 lutego i 16 kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o przyznanie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały w żadnym zakresie opłacone. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie rozłożenia na raty zaległości za lokal mieszkalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wyżej wymienionego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż wymienione w ust. 2 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240 zł. Ponadto przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 wyżej wymienionego rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wyżej wymienionego rozporządzenia, należało przyznać radcy prawnemu wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240 zł., podwyższone o 23% stawki podatku VAT, to znaczy o kwotę 55,20 zł., a zatem łącznie 295,20 zł.