IV SA/Gl 993/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant specjalista Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2013 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy - wpisania do ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze postanawia umorzyć postępowanie. Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 1 i art. 11a ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589 ze zm.) w związku z art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił J.P. nakazania umieszczenia w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że praca wykonywana przez stronę nie spełnia określonego w ustawie z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, poz. 1656) kryterium wykonywania pracy bezpośrednio przy przeróbce węgla. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się J.P., który wniósł odwołanie do Okręgowego Inspektora Pracy w K. W odwołaniu tym wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. Zdaniem odwołującego się wykonuje on pracę bezpośrednio przy przeróbce mechanicznej węgla i w tym zakresie odwołał się do ustaleń przyjętych w trakcie posiedzenia Komisji Trójstronnej z dnia [...]. Okręgowy Inspektor Pracy w K. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił nakazania umieszczenia J.P. w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. W uzasadnieniu decyzji organ ten podzielił ustalenia merytoryczne organu pierwszej instancji, a uchylenie decyzji organu pierwszej instancji spowodowane zostało tym, że została ona skierowana do J.P., a nie do J.P. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniósł J.P. W skardze tej wystąpił o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również decyzji organu pierwszej instancji. W motywach skargi po przedstawieniu czynności procesowych podejmowanych w trakcie prowadzonego postępowania odwołał się do postanowień Komisji Trójstronnej oraz wyjaśnień Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...]. Zdaniem skarżącego, działania organów administracji nie zmierzały do umieszczenia jego stanowiska pracy w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach, lecz zmierzały do wykazania, że stanowisko konserwatora maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla – elektromonter nie jest związane z pracą bezpośrednio przy przeróbce mechanicznej węgla. Okręgowy Inspektor Pracy w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. W trakcie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę, ponieważ pracodawca z dniem [...] umieścił go w wykazie pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania w sposób skuteczny cofnęła skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy rozstrzygnięcia dotkniętego wadą nieważności. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji. sw