IV SA/Gl 998/11

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-02-06

Skład orzekający: Tadeusz Michalik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien przyznać wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną w sprawie o wznowienie postępowania, jeśli skarga o wznowienie została odrzucona?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną w sprawie o wznowienie postępowania, ponieważ pełnomocnik faktycznie podjął czynności procesowe w ramach udzielonej pomocy prawnej, a przepisy PPSA oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości regulujące koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie wyłączają takiej możliwości w przypadku odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.
Stan faktyczny
Strona J.K. złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2009 r. w sprawie dotyczącej dodatku mieszkaniowego. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2011 r. WSA w Gliwicach odrzucił skargę o wznowienie postępowania. Pełnomocnik strony ustanowiony z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi R.S. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 978/08 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi R.S. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J.K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 978/08 w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W sprawie tej skarżący korzystał z pomocy pełnomocnika ustanowionego mu z urzędu w sprawie, w której domagał się wznowienia postępowania. Pełnomocnik ten popierał skargę o wznowienie oraz na rozprawie, która odbyła się w dniu 8 listopada 2011 r. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu składając jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały przez skarżącego uiszczone ani w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348), zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi R.S. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. Jednocześnie w aktach sprawy nie została złożona dodatkowa dokumentacja odnosząca się do ewentualnych innych wydatków poniesionych przez pełnomocnika strony skarżącej. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło